( 505 ) 



(Ann. de Chim. el Phys. 3) 30. 129, 146 [1850); 22. 129, 17.") 

 185J : Doelter bcweerl uil Ag VI, KJ L : Sh.,< > : , tf^S'-water en Na t VU„ 

 éénmaal miarqyriet, verdei 1 steplianiet en nyrarc/yriet verki'egen te 

 hebben; doch nadere gegevens ontbreken. 



Door H. Sommerlad (Zeits. f'. Anorg. ('hom. 15. L73 (1895); 19. 

 4'JO. JS9N , zouden miurgyriet, stephaniet en polyfirgyriet verkregen 

 zijn door samensmelten van Sb s S 3 met AgCl, en afdistilleeren van 

 het SbCl s ; doch zoowel F. Ducatte (These, Univ. Paris 1902), als 

 J. Roxdet (These, Univ. Paris 1905), bewezen, dat dit zeker onjuist 

 is, daar er steeds halogeenhoudende verbindingen ontstaan. Hunne, 

 zeer komplexe „verbindingen", zijn echter evenmin homogene indivi- 

 duen, doch mengsels, wier samenstelling met de hoeveelheid der 

 saam gesmolten stoffen wisselt. 



Gelijk wij echter zien zullen, zijn van alle deze mineralen er 

 slechts tioee direkt uit hunne binaire smelten te' verkrijgen, en wel 

 de miargyriet: AgSbS 3 , en de pyrargyriet: Ag s SbS 3 . De stephaniet 

 ligt vlak bij een eutektisch mengsel; alhoewel de symmetrie afwijkt 

 van elk. der struktuurbestanddeelen, zou 't niet onmogelijk zijn, dat zich 

 onder omstandigheden uit dit eutektikum nog later eene verbinding 

 kon gaan afzetten. De overige mineralen staan in geen duidelijken 

 samenhang met dit smeltdiagram: z ij kunnen blijkbaar niet uit smelten zijn 

 ontstaan. Ook bij andere systemen van sulfiden komt men met be- 

 trekking tot de vorming dezer mineralen in de natuur, lot de konklusie, 

 dat deze in zeker de meeste gevallen niet uit gesmolten massa's 

 heeft plaats gehad, maar dat men in die komplexe sulfiden de pro- 

 d uk ten van pnezimatolytiscke en sedimentaire processen heeft te zien. 

 Experimenteele gegevens hieromtrent zullen later worden verzameld; 

 bij vele dezer sulfiden schijnt deze opvatting echter nu reeds onbe- 

 twistbaar, gelijk trouwens ook van andere zijde reeds aangenomen 

 wordt. 



§ 7. Omtrent hel binaire systeem in kwestie bestaan enkele 

 orienteerende, doch zeer onvoldoende gegevens van Pki.ahon '); voorts 

 hebben Ounchant en Ciihktien '-') enkele kryoskopische bepalingen 

 gepubliceerd betreffende verdunde oplossingen van Ag,S in ge- 

 smolten • s/ '..\. 



Pélabon geeft aan, dat de binaire smeltlijn uit zes rechte lijnen 

 bestaat; zoowel de ligging der eutektika, alsmede de opgave der 

 temperaturen is geheel onvoldoende: bij één der aangegeven maxima 

 vindt men geene temperatnuropgave, en de samenstelling van een 



') Pélabon, Gompt. rend. 136. 1450. 



-) Guinchaxt et Ghrétien, loco cit. p. 1269. 



