(517 ) 



tfryodide : PJ S , dat eerst bij hoogere temperatuur een gedissocieerden 

 damp zou leveren. 



Daarentegen wordt bij artseen alleen de verbinding AsJ 3 met volle 

 zekerheid aangenomen, aangezien de opgaven ') omtrent het aan de 

 fosforusverbinding analoge: As^J A in elk geval als van twijfelaohtigen 

 aard moeten worden beschouwd ; te meer daar ook Arzrüni's 



kristal metingen dezer produkten geen zekere besluiten omtrent de 

 individualiteit der veronderstelde verbinding toelaten. Terwijl bij den 

 fosforus geen derivaat van het pentavalen te element beschreven wordt, 

 vindt men over AsJ h eenige opgaven bij Sloan ■). 



Van 't antimoon vindt men vooreerst eene verbinding SbJ s be- 

 schreven, welke met 't BiJ t isomorf zou zijn. Dan is door Van der Espt 3 ), 

 later doorPEXDLETON 4 ) eene verbinding: SbJ 5 gesignaleerd, met een 

 smeltpunt van 78° a 79° C. ; later is 't bestaan daarvan echter door 

 Mac Ivor 5 ) bestreden, volgens wien er slechts ééne verbinding, nl. 

 SbJ s , zoude bestaan. 



Deze onvolledigheid der literatuuropgaven, in verband met de 

 ervaringen, door Eggink 6 ) bij de chloorderivaten van 't analoge 

 bismuth opgedaan, en het vermoeden, dat ook hier twee-lagenvorming 

 als verwarrende komplicatie zich zou kunnen voordoen, zijn aanleiding 

 geweest, dat Prof. Jaeger mij voorstelde, om enkele der aanhangige 

 kwesties nader onder de oogen te zien. Zoo mogen dan reeds te dezer plaat- 

 se kortelijks de resultaten worden vermeld, die de studie van de binaire 

 systemen : As -f- J en Sb -f- J, benevens die van AsJ z -\- PJ 3 , SbJ s -4- 

 PJ 3 en van AsJ t -{-SbJ 3 hebben opgeleverd. Meerdere details zullen over 

 eenigen tijd in een, in bewerking zijnd proefschrift worden vermeld. 



§ 2. Antimonium en jodiam. De onderzochte binaire smelten wer- 

 den uit in C0 2 -stroom gesublimeerd Sb ,I S met behulp van Sb oïJ, 

 samengesteld. Het opsmelten geschiedde, ter vermijding van jodium- 

 verlies door vervluchtiging, bij de S^-rijke mengsels in geëvacueerde 

 en daarna toegesmolten glasbnizen. Bij de zeer 56-rijke mengsels 

 werden ook de afkoelings- en verhittingskrommen in gesloten appa- 

 raten opgenomen. In de tabellen vindt men, nevens de afgelezen 

 temperaturen, ook de gecorrigeerde opgegeven ; de thermometers 

 waren met een geijkten normaalthermometer vergeleken. Ter verge- 

 lijking zijn stol- en smeltpunten nevens elkander opgegeven, om 't 



i) Bahberger en Philipp, Ber. d.d. Ghem. Ges. 14, 2644 (1881). 



2 ) Sloan, Ghem. News, 46, 194 (1882). 



3 ) Van der Espt, Arch. Pharm. (2), 117, 115 (1864). 

 *; Pexbletox, Ghem. News. 48, 97. (1884). 



h Mac Ivor, Journ. Ghem. Soc. 29, 328 (1876); Gliem. News. 86, 223. 

 «j Eggink, Zeils. f. phys. Ghem. 64, 449 J908). 



