( 520 ) 



samenvalt met 75% J, superponeeren de haltetijden dus elkaar. Van- 

 daar 't abnormale verloop der tijdlijn. 



Het smeltpunt van 't jodium (I13.°3 5 C.) wordt door toevoeging 

 van SbJ t verlaagd, en wel blijkt 't eutektische punt bij 80° C. en 

 een gehalte van 88,2 af. proc. jodium te liggen. Uit het feit, dat de 

 eutektische afscheiding tot vlak in de nabijheid van 't zuivere jodium 

 gevonden wordt, volgt, dat eene noemenswaardige vorming van vaste 

 oplossingen niet plaats heeft ; hetzelfde geldt m.m. voor de mengsels 

 in de onmiddellijke nabijheid van het SbJ„ . De samenstelling der 

 mengsels SbJ s -f- J. 2 werd na opname der afkoelingskromme telkenmale 

 door direkte analyse bepaald. 



De waarde voor de smeltwarmte van zuiver jodium is, volgens 

 eene oude opgave van Pf.rson (Jahresberichte 1847) 11,7 Kalorieën. 

 Daaruit vindt men voor de molekulaire vriespuntskonstante : 253°,2 C. 

 Door Timmermans (Journ. de Chim. phvs. 4. (1906). 171.) werd eene 

 waarde van 252°, 13 gevonden. Bij aanname dezer waarde kan men 

 voor de depressie van 't jodinmsmellpunt door toegevoegd SbJ s 

 bedragen vinden, die in goede overeenstemming zijn met de tempe- 

 ratuur op den tak der smelllijn aan de ./-zijde. 



((ingekeerd kan men, daar SbJ, in de smelt slechts weinig of 

 niet gedissocieerd is, en aannemende, dat jodium daarin oplost als 

 molekulen .ƒ.,, voor de molekulaire smeltwarmte van SbJ 3 berekenen: 

 11 Kalorieën; ze is dus ongeveer gelijk aan die van 't jodium zelf, 

 en K wordt hier: 357° C. 



De door Pendleton voor SbJ h gevonden smelttemperatuur van 

 79° beantwoordt aan de eutektische temperatuur en eene samen- 

 stelling van circa 88,2 atoom procenten jodium. Noch van eene ver- 

 binding SbJ s , noch van eene Sb 2 J t is langs dezen weg iets te 

 bespeuren. 



Er zijn nog proeven gedaan om na te gaan, of zich een dezer 

 verbindingen soms bij lagere temperatuur kon vormen, bijv. in 

 sterk 7/./-houdende oplossingen, of als dubbeljodiden, gelijk die 

 van SbJ 3 en (NH 4 )J, BaJ.,, en UbJ bekend zijn '). Tot dusverre 

 echter is 't niet gelukt, zulke verbindingen te verkrijgen,, die 't 

 bestaan der veronderstelde jodiden zouden kunnen bevestigen. 



§ 3. Arsenicum en jodium. Op analoge wijze als zooeven bij de 

 binaire smelten van Sb -j- J werd aangegeven, is ook 't systeem 

 As -f- J onderzocht. De resultaten vindt men in onderstaande tabel 

 bijeengebracht. 



') Wheeler. Zeits. f. anorg. Ghem. 5. 253. (,1894). 



