( 532 ) 



als het stikstoftetroxyd, waarvan het inwendig darapèven wicht tusschen 

 de moleculen iV,0 4 en NO, r door tal van onderzoekingen nauw- 

 keurig bekend is, lijkt echter het optreden van een dergelijk buig- 

 punt niet onmogelijk. Indien we immers het stelsel NO t — N i O i als 

 een pseudobinair stelsel beschouwen, dan zullen we verwachten, dat 

 de dampspanningslijn van het N~O a , welke dus de coëxistentie zou 

 aangeven tusschen vloeistof en damp, welke beide uitsluitend uil 

 moleculen XO„ bestaan, bij hoogeren druk, resp. lagere temperaturen 

 ligt dan de spanningslijn van het N. 2 4 , zooals in figuur 1 is aan- 



FIG.l 



gegeven. De spanningslijn, welke de stabiele coëxistentie van de 

 evenwichtsvloeistof en damp aanwijst zal bij lage temperatuur dicht 

 bij de N^O A lijn liggen, bij hoogere, daar de dissociatie eiulotherm 

 verloopt, daarentegen de JSfO^ lijn kunnen naderen en zoodoende 

 aanleiding kunnen geven tot een buigpunt G. De lijn van Glye en 

 Droüginine vertoont een dergelijk buigpunt werkelijk tusschen 0° en 

 het kookpunt. Het leek ons ook om deze reden van belang de damp- 

 spanningsbepalingen uitvoerig te herhalen, daar het bij nauwkeurige 

 kennis dezer waarden tevens mogelijk is de verandering van den 

 dissociatiegraad van den damp langs de coëxistentielijn met behulp 

 der gegevens betreffende het inwendig dampevenwicht te berekenen, 

 zooals hier onder zal blijken. 



2. De reden, dat onze kennis van de dampspanningen van het 

 stikstoftetroxyd nog gering is, is in de eerste plaats te zoeken in de 

 heftige werking, welke tusschen N 2 4 en kwik optreedt, ook al zijn 

 beide door phosphorpentoxyd gedroogd ; het gebruik van een kwik- 

 manometer, waarbij het kwik van den manometer tevens als afsluit- 



