( 5.41 ) 



keurige zijn, zijn door verschillende theoretici verschillende uitdruk- 

 kingen voor de dissoeiatieeonstanle als functie van de temperatuur 

 voorgesteld. De groote variatie in de voorgestelde formules is grooten- 

 deels toe te schrijven aan de verschillende waarden, welke aan de 

 soortelijke warmten van het NO, en N,0 4 worden toegeschreven. 

 Daar deze in haar afhankelijkheid van de temperatuur niet voldoende 

 bekend zijn, is het onmogelijk deze betrekking anders dan globaal 

 te bepalen. 



Onder die berekeningen, welke het meest nauwkeurig zijn uitge- 

 voerd," dienen die van Schkeber l ) in de eerste plaats te worden genoemd. 



Met behulp van zijne omgerekende uitdrukking: 



log 



1- 



T 



— 9.13242 



2866.2 

 2' 



welke de waargenomen dichtheden met voldoende nauwkeurigheid 

 weergeeft, kan dus bij gegeven temperatuur en druk de dissociatie- 

 graad worden berekend. 



Wij hebben deze berekeningen uitgevoerd voor de druk- en de 

 temperatuurwaarden langs de P — T lijn om een indruk te krijgen 

 van de verandering van den splitsingsgraad van het N 2 4 langs de 

 dampspanningslijn. Vooraf is immers van dit verloop weinig te zeggen ; 

 eene verhooging van temperatuur bij constanten druk zal, daar de 

 dissociatie endotherm verloopt, de splitsing bevorderen, verhooging van 

 druk daarentegen tegengaan. Langs de P — T lijn gaat nu steeds ver- 

 hoogde temperatuur met verhoogden druk gepaard en het blijft de vraag, 

 welke invloed de grootste is. Deze overweging had ons ook reeds 

 in verband met de beschouwing van § 1 tot de mogelijkheid van 

 een buigpunt in de P — T lijn gevoerd. Het volgens §. 6 niet aanwezig 

 zijn van een buigpunt in de P — T lijn in het door ons onderzochte 

 temperatuurgebied correspondeert hier met eene geleidelijke veran- 

 dering van den dissociatiegraad als functie van T langs de P — T lijn; 

 uit onderstaande tabel blijkt, dat de dissociatiegraad met de tempe- 

 ratuur toeneemt, dat m. a. w. de stijgende temperatuur een grooteren 

 invloed uitoefent op de splitsing dan toenemende druk op de vorming 

 der N.O, -moleculen. 





TABEL IV. 





T 



X 



T 



.r 



— 20 



8 



20 



15 



—10 



9 



30 



18 







11 



40 



20 



10 



13 



50 



23 



i. Z. ph. Ch. 24 651 (1897). 



Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XX. A°. 1911/12. 



36 



