( 544 ) 



in een zünrstofvrije atmosfeer uiterst langzaam te laten afkoelen. Bij 

 dit proces, dat het BlacTeheartproces wordt genoemd, wordt een 

 konglomeraat van ferriet en grafiet verkregen, en het cementiet is dus 

 volkomen als phase verdwenen. Te verwachten is hierbij, dat ferriet 

 naast een weinig koolstof een spoor ijzercarbied in oplossing zal 

 bevatten. Met groote waarschijnlijkheid kunnen wij nu aannemen, dat 

 dit konglomeraat een gefixeerde toestand is, die bij een temperatuur 

 onder die van het mengkristallen eutecticum (dus onder circa 700) 

 een evenwichtstoestand was. 



Nu vond Royston, dat, wanneer dit smeedbaar gietijzer drie uren 

 op 720° verhit en daarna betrekkelijk snel werd afgekoeld zich 

 cementiet gevormd had, hetgeen uit de volgende analysecijfers duide- 

 lijk blijkt. 



Grafiet. CedsFe s C 

 Samenstelling voor de verhitting 3.5 °/ spoor 



na „ „ 2.65 0.85 



Bij een volgende proef werd een nieuwe hoeveelheid smeedbaar 

 gietijzer op 1030° verhit; zij bleek toen, zooals hieronder is aangegeven, 

 na afkoeling een grootere hoeveelheid gebonden koolstof te bezitten. 



grafiet. C als Fe 3 C. 

 Samenstelling vóór de verhitting . . 3.5 % spoor 



na „ „ . . 2.0° 1.5 '/. 



Bij het mierografisch onderzoek werd nu volkomen in overeen- 

 stemming met bovenstaande analyseuitkomsten perliet, cementiet en 

 grafiet gevonden. Deze resultaten laten dus ten duidelijkste zien, dat 

 men bij verhitting van een konglomeraat van ijzer en grafiet op 

 temperaturen onder het beginsmeltpunt van het mengsel gelegen, 

 cementietvorming kan krijgen. Dit feit nu, dat op het eerste gezicht 

 in lijnrechte tegenspraak is met de aanname, dat cementiet altijd 

 meta-stabiel is, heeft men tot heden niet weten te verklaren, en toch 

 is het in. i. niet moeilijk aan te toonen, dat deze tegenstrijdigheid slechts 

 schijnbaar is en dat er een zéér voor de hand liggende verklaring 

 voor te geven is. 



In mijn theorie der allotropie 2 ) heb ik er reeds op gewezen, dat, 

 wanneer met uit een homogene phase afhankelijk van de wijze van 

 werken verschillende stoffen als nieuwe phasen krijgen kan, in het 

 algemeen aangenomen zal moeten worden, dat de molecuulsoorten 

 die tot de vorming van deze verschillende stoffen aanleiding geven 

 van te voren reeds in de homogene phase aanwezig waren. 



Daar zich nu uit een bepaald vloeibaar mengsel van ijzer en 



i) Journ. Iron and stee! Institute 1, 166 (1897). 



■) Kon. Akad. v. Wetenschap. 26 Maart 1910, 898. 



