( 546 ) 



ook voor liet hier volgende betoog niet bepaald noodzakelijk een 

 aanname daaromtrent te doen. Tot hier is aangenomen, dat het 

 vloeibare mengsel P langzaam werd afgekoeld; onderstellen wij nu 

 echter het geval, dat er snel wordt afgekoeld, dan is het mogelijk, 

 dat de grafietafscheiding achterwege blijft en zich ceinentiet als vaste 

 phase afzet, maar nu is het de vraag, hoe men zich dit moet verklaren. 



Zonder de door mij gemaakte onderstelling van het bestaan van 

 een innerlijk evenwicht zou dit verschijnsel even raadselachtig zijn 

 als het nn verklaarbaar is. Blijft n.1. de grafiet-afscheiding achterwege, 

 dan zal bij dezelfde temperatuur het innerlijke evenwicht in de 

 vloeistofphase tengevolge van de grootere koolstof concentratie meer 

 naar rechts liggen clan in het geval dat grafiet-afscheiding wel had 

 plaatsgegrepen en daardoor is het mogelijk, dat de vloeistofphase 

 oververzadigd wordt ook ten opzichte van cementiet en dit laatste 

 zich bij L c zal kunnen afzetten, 



Waarom nu de vloeistof, die oververzadigd is ten opzichte van 

 grafiet en cementiet en nog wel het sterkst ten opzichte van grafiet, 

 niet deze phase, maar cementiet zal afscheiden hangt hiermede samen, 

 dat de toestand van de onderkoelde vloeistof een zoodanige is dat 

 daaruit het gemakkelijkst het metastabiele evenwicht ontstaat 1 ). Wij 

 zien dus uit het voorgaande, dat de aanname van een innerlijk 

 evenwicht in de vloeistofphase een zeer plausibele verklaring van 

 het hier besproken verschijnsel geven kan. 



In mijn theorie der allotropie heb ik verder de zeer voor de hand 

 liggende onderstelling gemaakt, dat, wanneer men bij de coëxistentie 

 van een vloeistofphase met een mengkristalphase of bij de coëxistentie 

 van twee mengkristalphasen reden meent te hebben aan te nemen, 

 dat één van de coexisteerende phasen in innerlijk evenwicht verkeert 

 in de andere coexisteerende phase eveneens innerlijk evenwicht zal 

 voorkomen. 



Dragen wij deze beschouwing op het systeem ijzer-koolstof over, 

 dan kunnen wij opmerken, dat daar de vloeistofphasen op de lijn 

 AB coexisteeren met de mengkristallijn Aa, deze laatste vaste 

 phasen zich eveneens in innerlijk evenwicht zullen bevinnen. Maar 

 dan geldt dit ook voor het geheele mengkristalgebied en dan zijn 

 inartensiet-mengkristallen niet anders dan vaste oplossingen van grafiet 

 en cementiet in ijzer en deze drie stoffen zullen ook in deze vaste 

 phase een innerlijk evenwicht kunnen vormen. 



l ) Ik kom hier op een veelvuldig waargenomen verschijnsel waaruit Ostwald 

 een G-esetz der Umwandlungsstufen heeft willen afleiden. Daar deze belangrijke 

 kwestie het onderwerp van een volgende mededeeling zal uitmaken, wordt er hier 

 liiet verder op ingegaan. 



