( 567 ) 



3.4. dioxybenzoëzuur. (Zie do hoeveelheid noodig voor maximale 

 ontwikkeling, laatste kolom Tabel V). 



Vermoedelijk ligt hierin ook de grond, waarom o-toluylzuur, mei 

 zijn grooten verdeelingsfactor, toch iets minder remmend werkt dan 

 p-toluylzuur; wij hebben namelijk aangetoond, dat het o-toluylzuur 

 geoxydeerd wordt tot een stof, die ook gedurende de assimilatie van 

 o-phtaalziuir ontstaat; liet is dus /.eer waarschijnlijk, dat het o-toluyl- 

 zuur eerst tot het gunstige o-phtaalzuur verbrand wordt. 



Dit onderzoek zal door ons in verschillende richting worden voortgezet. 



Er rest ons de aangename plicht Prof. Dr. Beyeuinck en den lieer 

 Jacobson dank Ie zeggen voor den welwillend verleenden steun op 

 biologisch gebied. 



Org. Chem. Laboratorium der Techn. 



8 November L911-. Hoogeschool te Delft. 



Scheikunde. De Heer Holleman biedt, namens de Heeren .1. 



Böeseken, A. Schweizer en G. F. van der Want eeue mede- 

 deeling aan : „Over de hydratatie-anelkeid run eenige cyclische 

 zuuran/u/driden" ■ 



(Mede aangeboden door den Heer Van Uomuurghi 



In aansluiting aan het onderzoek van A. Schweizer en mij, waar- 

 van een mededeeling in deze Verslagen is opgenomen, (Versl. v. 

 29 October 19 10, pag. 4115), hebhen wij de hydratatie-snelheid van 

 eenige verzadigde ringvormige zuuranhydriden gemeten, ten einde 

 meer gegevens te verzamelen omtrent de waarde van de aldus ver- 

 kregen getallen als maat voor de ringspanning. 



Wij hebben er in bedoelde mededeeling reeds op gewezen, dat 

 In-t niet buitengesloten is, dal de hydratatie-snelheid dezer anhy- 

 driden zoowel mei hunne affiniteit voor water, als met de ring- 

 spanning ie maken zal hebhen, zoodal in hel gevonden getal deze 

 beide oorzaken lot uitdrukking komen. 



Hel is weliswaar ondoenlijk om met zekerheid te welen te komen 

 welk gedeelte voor rekening van de affiniteit komt, toch mogen wij 

 verwachten dat deze affiniteit zal samenhangen mei de dissociatie- 

 constante >\e\' uit de anhydriden verkregen zuren. 



De dissociatie-constante is lol op zekere hoogte een maal voor de 

 snelheid waarmede hel zuur verder wordt verdeeld in zijn ionen ; 

 naarmate dit sneller geschiedl mogen wij verwachten, dat de ver- 

 dwenen zuurinolekiilen uit hel anhydiïde sneller zullen worden 

 aangevuld. 



Vergelijken wij de door ons en andere onderzoekers verkregen 

 "■etallen voor de constante der hydratatie met die der eleetrolytische 



