(598 ) 



Kuenen meent zijn bezwaar tegen de stelling, dat in het bedoelde 



d' 2 v 

 splitsingspunt --=-=0 is, te rechtvaardigen door de opmerking dat 



deze splitsing wordt aangenomen plaats te grijpen binnen de binodale 

 lijn. En deze opmerking is zeker niet afdoende. Binnen de binodale 

 lijn is het oppervlak voor een gedeelte slechts labiel - - er is ook 

 een stabiel gedeelte, waarin hel oppervlak, van onderen gezien, 

 convex-convex is. En nu is voor de omstandigheid dat de splitsing 



een zoodanige zij, dat in het splitsingspunt =0 is, slechts noodig 



dat het ligge, om hel kort uil te drukken, op het convex-convex 

 gedeelte van het oppervlak - of scherper gezegd, dat even na de 

 splitsing, er tusschen in een convex-convex gedeelte besta. Reeds de 

 overweging, dat voor de mogelijkheid van het bestaan van de aan- 

 genomen splitsing beslist moet worden door eigenschappen van het 

 oppervlak daar ter plaatse, terwijl de stand der binodale mede be- 

 heerschl wordt door eigenschappen van het oppervlak in soms ver 

 verwijderd liggende gedeelten, doet inzien, dat de omstandigheid of 

 hel punt ligt binnen of buiten de binodale lijn niet beslissend zijn kan. 

 liet eerste, en ik meen wel 1e mogen zeggen, het bekende geval 

 van een dergelijke splitsing van een plooi, komt voor bij mengsels 

 niet minimumwaarde van Ti (voor homogeen gedachte phasen). In 

 dal geval splitsl zich ook de binodale lijn dezer dwarsplooi, en zijn 

 beide gedeelten dezer binodale lijnen, te realiseeren. Maar het zon 

 Volstrekt ti'een ongerijmdheid zijn ie onderstellen, dat door eigen- 

 schappen van hel oppervlak in ver links gelegen gedeelten dal splitsings- 

 punt bedekt was, en niet Ie realiseeren zon zijn. Dan zouden de 

 binodale lijnen bij de splitsingsternperatuur geheel andere zijn en de 

 reeds bestaande voor een groot gedeelte evenzeer bedekt gebleven zijn. 



d*v 



Dal bij deze bekende splitsing in hel splitsingspunt = O is, 



d.v^f, 



wordt, naar ik meen, ook door Ktkxkx toegestemd — en de erkenning 



dal na de splitsing de plooipunten zoodanig gelegen zijn dat voor 



fdrv\ 

 hel eene , positief is en voor het tweede negatief voert tol hel 



d*v 

 besluit dat in het splitsingspunt - noodwendig gelijk O moet zijn. 



Zulk een splitsing van een dwarsplooi in een rechter en linkergedeelte 

 beslaat en kan bij lal van mengsels experimenteel worden aangetoond. 

 Nu was ik ter verklaring van andere verschijnselen voor de vraag 

 gesteld of ook de splitsing van een plooi kon plaats hebben zoodanig 

 dal er na de splitsing sprake kan zijn van een boven- en een beneden- 



