( co: 1 , ) 



Mijn slotsom is deze. Bij de temperaturen der splitsing kan hel 

 splitsingspunl liggen binnen de gezamenlijke te realiseeren binodale 

 lijnen van lengteplooi en dvvarsplooi. J >ai dil niel mogelijk zou zijn 

 is nog nimmer bewezen, en is m. i. niet it' bewijzen. 



Hoven de temperatuur der splitsing is het links en het rechts 

 gelegen convex-convexe gedeelte van het oppervlak, dat binnen de 

 binodale lijn ligt, ineengevloeid. 



Sterrenkunde. De Heer E. K. van de Sande Bakhuyzen. biedt 



eene mededeeling aan van Dr. A. Pannekoek : „Eene photo- 

 graphische methode tot onderzoek run den bouio run den 

 melkweg." 

 (.Mede aangeboden door den Heer H. G. van de Sande Bakhuyzen). 



In mijne mededeeling „Onderzoekingen over don bouw van den 

 melkweg", gepubliceerd in hel Zittingsverslag van '25 Juni DMO. 

 werd er op gewezen, dat de voornaamste moeilijkheid bij deze soort 

 van onderzoekingen in hel gemis aan volledigheid en homogeniteit bij 

 het beschikbare materiaal van stertellingen bestaat. De peilingen van 

 Herschel en Kcstkix en de tellingen op |5hotographische en andere 

 hemelkaarten omvatten verschillende niet-samenvallende kleine ge- 

 deelten van de onderzochte melkweg-streek. Daardoor treden de 

 wisselingen in sterdichtheid, die ook over kleinere gebieden zeer 

 aanmerkelijk zijn kunnen (men zie b.v. de melkweg-photographieën 

 van Max Wolk en Barnakd), met hun volle bedrag als fouten der 

 functie X' in) (aantal sterren per vierkanten graad als functie der 

 grenshelderheid ///) op, en men mag hoogstens hopen, dat in een 

 gemiddelde van een grool aantal tellingen deze onregelmatigheden 

 onschadelijk worden. Toch blijft daardoor altijd onzekerheid en twijfel 

 bestaan, die de vraag wettigen, of deze bezwaren niet langs anderen 

 weg te vermijden zijn. 



Zulk een weg ligt in 'l gebruik van photographische opnamen. 

 Daarbij kan dadelijk eene eerste hoofdvoorwaarde vervuldlworden : 

 voor alle grootten m wordt volkomen hetzelfde heineldeel gebruikt en 

 afgeteld. Daarbij worden de lokale verschillen van sterdichtheid geheel 

 onscluidelijk ; daar de onregelmatigheden die de functie N(m) zelf 

 vertoont waarschijnlijk veel geringer zijn, laat zich dan deze functie 

 veel nauwkeuriger afleiden. Kunnen alle aantallen .V voor verschil- 

 lende m op eene zelfde opname bepaald worden, zoo verdwijnt Iegelijk 

 de invloed van de doorzichtigheid der lucht, van de verschillende 

 gevoeligheid «Ier platen, van de ontwikkeling enz. 



