( 629 ) 



en Cd met zeer groote intensiteit voorkomen. De lamp was geplaatst 

 in een zuurkast, wat wegens de sterke ozon vorming noodig bleek. 

 Dicht bij de lamp, maar buiten de zuurkast, bevond zich een colli- 

 mator, met vrij wijde spleet. De daar uitlredende lichtbundel doorliep 

 nu den inlerferentiaalrelVactor, waaruit de compensator van Jamin was 

 weggenomen, en viel ten slotte op het prisma van een spectroskoop 

 van Hii.ger met konstante deviatie. In het gezichtsveld van den 

 kijker neemt men dan een reeks spleetbeelden waar, elk over- 

 eenkomende met een der lichtsoorten, die door de amalgaamlamp 

 worden uitgezonden. De collimatorspleet was zoo breed gekozen, dat 

 sommige dezer spleetbeelden elkaar gedeeltelijk bedekten. Elk spleet- 

 beeld was doorsneden door een stelsel interferentiestrepen welke in 

 het groen horizontaal waren, in iiet blauw en het violet daarentegen 

 een weinig hellend. In de roode beelden waren ongeveer drie, in de 

 violette ongeveer 5 strepen zichtbaar. Het bleek dat de strepen van 

 een spleetbeeld niet alle in een vlak lagen, zoodat ze niet alle 

 tegelijk in den kijker scherp werden gezien. Zelfs veranderde de 

 schijnbare plaats iets bij verandering van de gasdichtheid in de proef- 

 buis. De kijker werd zoo ingesteld dat voor alle voorkomende gas- 

 dichtheden een der niet ver van het midden gelegen strepen goed 

 kon worden ingesteld. 



Bij de metingen werd gebruik gemaakt van zes spleetbeelden. 

 Deze zijn : 



a. Het beeld van de roode cadmiumlijn Aa = 0.644.. DU beeld werd gedeel- 

 telijk ledekt door dat van de zinklijn 0.636 fj.. Het onbedekte deel was echter 

 breed genoeg om daarin de interfereutiestrepen in te stellen. 



b. Het beeld van de groene kwiklijn >.b = 0.546 u . Dit beeld was zeer intensief. 

 De interferentiestrepen waren ook zeer goed in te stellen, maar toch niet zoo 

 scherp als men met bet oog op de groote intensiteit zou verwachten. Wellicht 

 hadden de satellieten die bij deze lijn nevens de hoofdlijn aanwezig zijn een sto- 

 renden invloed. 



c. Het beeld van de groene cadmiumlijn > — 0.50'Ju. De interferentieslrepen 

 waren hier steeds volkomen donker. 



d. Het beeld van de blauwe zinklijn \& — 0.472 «. Dit beeld bevond zich tusschen 

 een aantal andere, zoodat alleen een gedeelte vrij was waarop de strepen, die zeer 

 duidelijk waren, konden worden ingesteld. 



e. Het beeld van de blauwe kwiklijn > e — 0.436^. Dit beeld was vrij lichtsterk, 

 met duidelijke strepen. 



f. Het beeld van de violette kwiklijn f = 0.405 p. De intensiteit van dit beeld 

 was veel geringer. 



Deze spleetbeelden, of wel de onbedekte gedeelten worden telkens 

 midden in het gezichtsveld gebracht door een draaiing van het prisma 

 van den spectroscoop. 



De kijker van den spectroscoop is voorzien van een oculairmikro- 



