( 633 ) 





>. (vac.) 



n—\ 

 C - «6-1 



a 



0.64403 



0.99280 + 0.000011 



b 



0.54623 



1 



c 



0.50873 



1.00401 +0.000010 



d 



0.47234 



1.0 n 885 + 0.000011 



e 



0.43597 



1.01516 + 0.000030 



f 



0.40478 



1.02193 + 0.000030 



We kunnen onze uitkomsten vergelijken met die van andere 

 waarnemers, waarvoor in aanmerking komen die van Mascart l ), 

 Perreac 2 ), Scheet, 3 ), Hermann 4 ), Koch 5 ) en Cuthberson"). Om een ver- 

 gelijking mogelijk te maken zijn uit de uitkomsten dezer waarnemers 

 de dispersiegetallen voor de door ons gebruikte golflengten afgeleid 

 door grafische interpolatie (Mascart, Perreau, Koch, Cuthberson) of 

 door de daarbij gegeven dispersieformule toe te passen (Scheel), 

 terwijl ze uit de waarnemingen van Hermann direct konden worden 

 berekend. We vinden dan 



Mascart. Perreau. Scheel. Hermann. 1 Koch. Cuthberson. 



SlERTSEMAen 



de Haas. 



0.644 



0.9962 



0.9927 



0.9939 



0.9924 



0.9934 



0.9930 



0.9928 



0.546 



1 



1 



1 



1 



1 



1 



1 



0.509 



1.0030 



1.0041 



1.0034 





1.0038 



1.0037 



1.0040 



0.472 





1.0090 



1.0074 





1.0085 





1.0088 



0.436 







1.0125 



1.0114 



1.0152 





1.0152 



0.405 















1.0219 



Til de gevonden dispersiegetallen kan een interpolatieformule wor- 

 den afgeleid. Kiezen we deze in den gebruikelijken vorm 



!) Mascart, Ann. de 1'éc norm. (2) 6 p. 61 (1877). 



2 J Perreau, Ann. de ch. et de phys. (7) 7 p. 335 (1896). 



») Scheel, Verh. d. D. phys. Ges. 9 p. 28 (1907) 



*) Hermann, „ „ „ „ „ 10 p. 477 (1908). 



s ) Koch, Nova acta regiae soc. scient. Upsaliensis (4) 2 No. 5 (1909). 



fi ) Cuthberson, Proc. R. S. (A) 83 p. 151, 1910. 



