in herinnering te brengen dat ik, vertrouwende op de aan- 

 wezigheid der door alle kundige kinologen, die de kinabas- 

 ten onder het mikroskoop hebben onderzocht, als kenmer- 

 kend voor de goede, alkaloidrijke basten opgegevene ei- 

 genaardige, veelal tot in hun centrum toe verdikte en so- 

 liede bastcellen, welke onze soort in grooten getale bezit; 

 zoomede op eenige andere eigenaardigheden in de struk- 

 tuur der fruktifikatie organen die onze soort gemeenzaam 

 heeft met bekende goede kinaspecies, de onderhavige soort 

 steeds tot de goede heb gerekend. Dat ik bovendien het gerin- 

 ge alkaloidgehalte in de vroeger onderzochte exemplaren, der 

 C. Pahudiana N°. 2, 5 en 56 van Tjie-Bodas, toegeschreven 

 heb aan den jeugdigen leeftijd dier boomen, die nog lang 

 niet het punt van rijpte hadden bereikt, uitgaande van het 

 physiologische feit, dat de kina-alkaloiden tot de afdalende 

 rij der produkten van omzetting belmoren en excreta zijn, 

 reden waarom men niet verwachten moet meer dan sporen 

 daarvan te vinden in jonge boomen, waar nog alle sappen 

 tot de ontwikkeling van het individu, tot de vermeerdering 

 van zijn volumen, tot het hooger en hooger opgroeijen er 

 van worden besteed. Ook stemt hiermede het resultaat 

 der onderzoekingen van Zuid-Amejrikaansche basten, door 

 de verschillendste waarnemers ten uitvoer gebragt, overeen, 

 dat namelijk zeer jonge of jonge kinaboomen geen of naau- 

 welijks sporen van kinine bevatten. Hiermede schijnt, wel 

 is waar, de uitkomst van het onderzoek der basten van de 

 op Java gekweekte calisayas (zie tabel A.) in strijd te zijn, 

 die niet ouder waren dan gene (zie tabel B.) en waarin , 

 althans in eenige er van , door den heer de Vrij eene grootere 

 hoeveelheid alkaloiden werd gevonden, — maar ik moet hier 

 doen opmerken dat deze calisaya's veel gevoeliger jegens 

 uiterlijke omstandigheden en minder bestand zijnde tegen 

 den onvruchtbaren wadasbodem dan gene soort, werkelijk 

 reeds het toppunt van hunne ontwikkeling, de rijpte van 

 hun leven schenen te hebben bereikt, hetgeen men reeds 

 daaruit opmaken kan, dat zij niet meer in de hoogte wil- 



