18 



men, weder 3 stuks gestorven, namelijk 2 calisaya's (No. 

 14 en 57) en 1 Pahudiana (No. 5) , die aan dezelfde ziekte, 

 zoo als alle vroegere aldaar, bezweken zijn; zij waren namelijk 

 aangetast door woekerzwammen of zwamwit, mycelium , 

 dat zijn oorsprong heeft in de doode, in den grond geble- 

 vene wortelen der (door de heeren Hasskarl en Teijsmann) 

 weggekapte woudboomen aldaar. Dienaangaande breng ik 

 Uwer Excellentie eerbiedig in herinnering, dat de kina- 

 kultuur op Java juist door die verkeerde maatregelen , in 

 1855 aldaar genomen, toen millioenen uit Peru aangeko- 

 men zaden op de plaats der pas weggekapte bosschen wer- 

 den uitgezaaid en de weinige daarvan opgekomene planten 

 vervolgens op diezelfde kaal gemaakte plaats , zonder eenige 

 schaduw, werden uitgeplant op een ondergrond van ondoor- 

 dringbare ivadas, — ten minste voor een tijd van 4 jaren terugge- 

 houden is gev> orden en in hare ontwikkeling is vertraagd. 

 Het is te voorzien, dat ook die hoornen, die aldaar nog 

 staan en een geheel verkreupeld , heesterachtig voorkomen 

 hebben, de een vroeger, de ander later zullen stervenen 

 dat hetzelfde lot zullen ondergaan nog verscheidene van 

 de door mij , vier jaren geleden , in het bosch en op een 

 beteren grond verplaatste boomen , werwaarts zij echter de 

 kiem van hun bederf (mycelium aan hunne wortels) van 

 hunne vroegere standplaats hebben medegenomen , ofschoon 

 de meeste van deze verplaatste boomen , de oudste die wij 

 op Java hebben, zijnde 8 jaren oud, beschouwd kunnen 

 worden als gered , nadat zij in het bosch ook een geheel 

 anderen habitus, zeer verschillende van die verkreupelde 

 heesters welke op den wadas-grond zijn blijven staan, 

 hebben verkregen en welig groeijen , ja , als echte woudboo- 

 men , lijnregt omhoog schieten. 



Twee volmaakt gezonde exemplaren van deze boomen , 

 16 voeten lang, zijn in den loop van dit jaar met hunne 

 wortelen uit den grond gehaald , te weten G. Pahudiana No. 

 8, op bevel van Uwe Excellentie dd. 8 Mei 1861 , No. 1193 

 en 9 Junij 1861, No. 1493, door mij aan het Ministerie 



