59 



pracht met bloemen en vruchten beladen, om den arbeid 

 van Junghuhn met liet verplanien te beschamen. — En 

 yrat zijn nu de resultaten van zijne hoog geroemde werk- 

 zaambeden? — eenvoudig deze, dat van de met eene goede 

 aardkluit verplante boomen , eenige weinigen zijn in bet 

 leven gebleven die echter nog altijd de gevolgen dezer zoo 

 doellooze operatie sterk gevoelen en dat de zonder aarde ver- 

 plante meestal zijn afgestorven, of nog slechts een kwijnend 

 leven voortslepen. 



Zoo zag Junghuhn alle zijne illusies in rook en damp 

 verdwijnen, waardoor het verklaarbaar wordt, dat wij geene 

 latere triomftoonen te dezer zake meer van hem gehoord 

 hebben. 



Toch liet Junghuhn zich in geen geval van zijne dwa- 

 ling overtuigen, want toen hij begon in te zien welke fout 

 hij begaan had , daar de verplante boomen dagelijks weg- 

 stierven , bemerkte hij tevens dat er eene menigte kleine 

 kevertjes bezig waren , om de schijnbaar nog levende, doch 

 werkelijk reeds doode planten te doorboren en hij wierp de 

 schuld op die diertjes. 



Men kan toch niet veronderstellen dat Junghuhn niet 

 wist, dat die kevertjes enkel in reeds afgestorven, dood 

 hout en niet in levend hout voorkomen, zoo als men dan 

 trouwens reeds bij de gezonde en niet verplante boomen 

 kan opmerken, waarbij geene kwestie van deze beestjes is. 

 Wel had het den schijn dat de kevertjes ook de gezonde 

 verplante boomen aantastten , doch bij naauwkeurig onder- 

 zoek bleek het , dat wel de kruinen der boomen nog groen 

 waren , maar dat ze aan den wortel en daarboven reeds waren 

 afgestorven, waartoe over het algemeen het te diepe planten 

 veel heeft bijgedragen. 



De onschuldige woudboomen vooral de Gordonia Wal- 

 lichii (Poespa) werden nu beschuldigd van de onbeleefd- 

 heid om deze kevertjes te voeden en hun daardoor de 

 gelegenheid tot vermenigvuldiging aan te bieden. — Ten 

 einde deze verwoesting tegen te gaan, liet Junghuhn een 



