164 



de laatste heeft men, even als op Java, witte en zwarte. 

 De koeijen zijn zeer mak en trekken gewillig de karren 

 en den ploeg; ze gelijken wel iets op die van Surnatra's 

 Westkust. 



De karren zijn van een zonderling maaksel en de wie- 

 len zonder hoepels, even als in de residentie Japara; ook 

 de as bestaat, evenals daar, uit twee stukken, doch geheel 

 anders ingerigt. Ze loopen hier niet oversteenen, die en- 

 kel in het gebergte voorkomen, maar steeds door het mulle 

 zand, anders zouden ze het niet lang uithouden, omdat 

 ze uiet hecht in een gezet schijnen; toch laden ze er 

 nog al zware vrachten op. 



De bevolking is zeer vrijpostig en hoogst nieuwsgierig, 

 maar weinig hulpvaardig; zij schijnen onze manieren 

 nog al belagchelijk te vinden , en konden zich maar niet 

 begrijpen, dat ik, bij eene zware verkoudheid, een 1 zak- 

 doek gebruikte. 



Wij keerden tegen den avond, zeer voldaan over den 

 rijken oogst, naar Rad-Boerie terng, waar wij in de half 

 opene loods weder ons bivouac opsloegen. De wind dreig- 

 de echter steeds mijne kaars uit te blusschen en toch was 

 ik verpligt om te schrijven, wijl mij daartoe gedurende den 

 dag geen tijd overschoot. Gelukkig had ik eenige bougies me- 

 degenomen, want het nachtlampje, dat men mij verstrekte, gaf 

 weinig licht. Mijn tolk kwam mij zeer te stade, want 

 zonder dezen ware ik niet teregt gekomen. Hij had echter 

 het gebrek van braauwen, zoodat ik ook hem soms slecht 

 verstaan kon. 



Te Rad-Boerie is eene uitgestrekte versterking van ± 

 1 paal lang en 2 / 4 ..paal breed, waarin de radja met zijne 

 onderhoorigen woont, doch waar weinig weelde heerscht. 

 Het geheel heeft veel van eene kampong. behalve dat een 

 groot gedeelte met gedoomde struiken en wildernis bedekt 

 is. De radja woont in een vervallen planken huis op 

 hooge stijlen. De verdere inlandsche woningen zijn van 

 bamboes en alle in vervallen staat. Er zijn ook vrucht- 



