167 



over drpogliggende sawa's, staken toen de rivier in onze 

 hooge zetels over, waarbij de olifanten tot aan den hals 

 in het water waadden, en vonden aan de overzijde weder 

 vlak, laag land, en zelfs cenig levend water, dat men tot 

 liet planten van padie benuttigde, welke anders in dezen 

 tijd zelden te velde gezien wordt. 



Het vlakke land was hier zeer vruchtbaar, doch voor kui- 

 tuur ongeschikt, omdat cle bodem in den droogen tijd te 

 hard en te droog is, en men geen genoegzaam levend wa- 

 ter heeft, terwijl die duizenden bouws vruchtbare gronden, 

 in den regentijd, te diep onder water loopen , oni er partij 

 van te kunnen trekken. Dit schijnt ook elders wel het ge- 

 val te zijn, wijl indien tijd de wilde herten bij honderden, 

 door het water voorwaarts gedreven , in de omstreken van 

 Bangkok, op het drooge land, eene schuilplaats komen 

 zoeken, en dan in menigte gevangen en gedood worden. 



Wij zagen het lage gebergte steeds in een aaneenge- 

 schakeklen kring, doch het zag er even treurig uit, als 

 dat van Satoenat. 



In het midden dezer vlakte, hielden wij om 12 uur ons 

 middagmaal, in eene opene loods, waarin, ter hoogte van 

 8 voeten, een bamboezen vloer gelegd was, die in den re- 

 gentijd, als hier alles onder water staat, tot rustplaats 

 van de praauwen dient, die dezen w r eg alsdan volgen. 



Na ook deze prairie gepasseerd te zijn, waarop niets dan 

 eene soort van fijn, 5 a 6 voet hoog, riet groeit, kwa- 

 men wij op een meer verheven terrein met bamboes en 

 andere gemengde vegetatie, waar men ook een begin maakte 

 met liet aanleggen van sawa's, die slechts op regenwater 

 wachtten. 



De wegen, welke dien naam naauwelijks verdienen , zijn 

 zeer onvolmaakt, zoodat men met onze hooge tenten overal 

 eene open plaats zoeken moest, om niet in de doornen en 

 bamboe doerie te blijven hangen, die dikwijls den weg 

 versperren. De olifanten weten zich anders door de door- 

 nen zeer goed een weg te banen. 



