m 



men reeds besloten had om maar met de 4 overige 

 dieren ie vertrekken. Ik gaf hen echter tijd om nog eens 

 goed rond te zoeken en na verloop van een uur, gelukte 

 hei dan ook het verloren schaap terugtevinden. Ik maakte 

 mij dezen tijd ten nutte, om ons herbarium van den vori- 

 gen dag in te leggen, waarna wij, om 7 uur des morgens, 

 de reis vervolgden. 



Na verloop van een uur of drie , kwamen wij einde-; 

 lijk hij de kampong Bantham-Phlouw, aan de Meklong 

 rivier, hielden hier middagmaal en konden nu weder goed 

 water, naar hartelust, drinken. Wij staken de rivier, op 

 de olifanten gezeten, over, en waren nog slechts een paar 

 uren van Kan-Boerie verwijderd, waar wij des namiddags 

 aankwamen. 



Volgens eene schetskaart van de Siam-rivieren, zoude 

 de afstand van Rad-Boerie tot Kan-Boerie, minstens 80 Eng. 

 mijlen bedragen, doch ik schat hein op slechts ruim de helft. 

 De olifanten hebben op deze reis slechts 22 uren geloo- 

 pen en ik geloof niet, dat ze veel meer dan 2 palen in het 

 uur afleggen, zoodat die afstand tussehen de 40 a U0 pa- 

 len kan bedragen, voorwaar geen versnelde marsen in 

 2i/ 2 dag. 



ik zond onzen tolk met den aanbevelingsbrief naar den 

 hier, ook in eene versterking wonenden radja, die niet 

 tehuis was, maar even als die van Rad-Boerie, naar de 

 hoofdplaats Bangkok was vertrokken. De zoon van den rad- 

 ja (gouverneur), liet mij echter weten, dat wij in het tij- 

 delijke paleis, aan den oever der rivier Meklong, juist 

 ter plaatse waar twee rivieren zich vereenigen, onzen in- 

 trek konden nemen, en wij maakten daarvan gaarne gebruik. 

 Dit paleis was echter slechts van bamboes gebouwd, stond 

 op palen, en was niet eens heel fraai afgewerkt. De in het 

 midden verhoogde vloer, bestond uit kromme, losliggende 

 planken, die bij iedere schrede van ligging veranderden, waar- 

 om de meeste voorzigtigheid in het gaan was aan te bevelen. 

 Ter zijden, waar de vloer ruim een voet lager was (opdat 



