189 



voor eenen kalkberg aanzien, wijl men nog steeds bezig is 

 met bouwen, en daarbij geen kalk gespaard wordt, zelfs 

 niet aan de muren, die langs een breeden weg, welke lang- 

 zaam naar boven voert, zijn opgemetseld. 



De plaats zelve is vrij wel bewoond en men vindt er 

 ook steenen gebouwen en pagoden , doch de rivier is zeer 

 ondiep en nelheid en orde, zijn hier, evenmin als elders, 

 ie vinden. 



Ik zond den tolk met onzen geleidebrief en nog een 

 extra aanbevelingsbrief van prins Krom Loang Wongsa 

 naar den gouverneur dezer plaats, doch ook deze was 

 naar Bangkok. Men wees ons echter een vertrek aan in 

 een vrij goed steenen huis, van den eersten minister Kala- 

 hoom, dat geheel ledig stond, doch naauwelijks hadden 

 wij ons daarin gevestigd, of de vice-gouverneur kwam mij 

 brieven van Bangkok brengen (nadat ik reeds een paar 

 uren op de plaats was), waaruit ik met leedwezen vernam, 

 dat wij onmiddelijk naar Bangkok moesten terngkeeren. 

 De laatste brief van den heer Peeters was van 24 Maart 

 en daarin meldde hij, dat het vertrek van Bangkok, op 

 den eersten of tweeden April bepaald was , en binnen de 

 twee dagen konden wij niet daar ter plaatse aankomen. 

 Er viel echter niet veel te redeneren en ik verzocht den 

 prins om mij onmiddelijk aan eene praauw en de noodige 

 roeijers te helpen, om de terugreis te kunnen aanvaarden. 

 Het was 10 uren geworden en hij beloofde mij een en 

 ander tegen 12 uren in gereedheid te zullen doen brengen, 

 doch stapte te paard en reed den heuvel op, w r erwaarts 

 eene massa menschen hem volgde, om op den hoogsten 

 top, waar een bedehuis opgerigt is, de plegtigheid van de- 

 zen dag bij te wonen. Daar het juist een heilige dag 

 was, maakten wij van dit kort oponthoud gebruik , om ook 

 den berg te gaan bezigtigen, hoewel wij reeds konden 

 berekenen, dat het, in de brandende zon, ai klimmende, 

 menigen zweetdroppel zoude kosten; doch om van hier te 

 vertrekken, zonder iets gezien te hebben, kwam met onze 



