192 



Niettegenstaande alle moeijelijkheden ging onze terugreis 

 in Jen beginne tamelijk goed; al spoedig bereikten wijden 

 zeeboezem van Ban-Lem (waar veel zout moet aangemaakt 

 worden) en met bet vallen van den nacbt Bangkabun , waar 

 alweder gekookt moest worden. Daarna voeren wij de 

 smalle kreek naar Ban-ij-isam binnen, docb bleven hal- 

 verwege, wegens de eb, weder vastzitten. Ma bet opkomen 

 van den vloed, boomden wij verder, om met bet aanbreken 

 van den dag van 1 April, te Ban-ij-isam te zijn, wat naar 

 wensch uitviel, zoodat wij onmiddelijk de zee weder over- 

 staken en omstreeks 9 uren te Meklong aankwamen. 



Meklong ligt aan de uitwatering van de groote rivier 

 van dien naam, die eene zeer breede uitmonding in de 

 baai beeft, die sterk bevolkt is, door visscbers, eenden en 

 varkensfokkers, die aan beide zijden op bet drassige land 

 wonen, dat enkel door bet graven van gracbten en op- 

 booging met de daaruit verkregen aarde, kan droog ge- 

 bonden worden, zoo dat men zelfs klapperboomen daarop 

 planten kan. 



Hier wordt veel viscb gezout en gedroogd ter verzen- 

 ding. Eenden ziet men bij bonderden, in kleine ruimten 

 opgesloten, die bij den vloed half onder water ïoopen. De 

 eijeren zendt men ter verkoop naar de hoofdplaats. Men 

 voedt ze met padie, dedak en gekookte kladie bladeren 

 (Colocasia antiquorum.) 



Ook hier is eene bemuurde versterking voor de monding 

 der rivier gelegen, doch zij verkeert in denzelfden vervallen 

 toestand als de overige. 



Van Meklong sloegen wij nu dezelfde rivier in, die wij, 

 van Bangkok komende, bevaren hadden. Tot Mahon ging 

 het zeer langzaam, wegens den lagen waterstand, zoo dat 

 wij daar eerst des avonds, om 5 uren, aankwamen. De roei- 

 jers kookten hunne rijst en zochten weder naar sterken 

 drank, waarvan zij ditmaal echter slechts een matig ge- 

 bruik maakten, en roeiden verderden gansenen nacht goed 

 door. Des nachts, om 12 uren, waren wij reeds te So< matjai 



