210 



2. Bepaling van het koolzuur. 



0.801 grm. van den kalksteen werden inden toestel gebragt, 

 zooals die door Scbaffn'er is opgegeven, en door uitdrijving 

 met salpeterzuur het koolzuur bepaald, nadat het ontwijkende 

 koolzuurgas door sterk zwavelzuur was geleid, om het te 



droogen. 



Er werden verkregen 0.343 grm. koolzuur, dus in 100 



grm. 42.8214 grm. 



3. Bepaling van kalk en magnesia. 



0.484 grm. werden met zoutzuur behandeld, tot droog- 

 wordens verdampt, het residu met zoutzuur bevochtigd en 

 daarna in water opgelost. 



Het hierdoor afgescheiden kieselzuur, bedroeg 0.0055 grm., 

 of in 100 grm. 1.1365 grm.; een gedeelte ervan werd door 

 koolzure soda niet weder opgelost en bestond uit zand. 



Het fikraat werd met chioorwater en ammonia behan- 

 deld en gedurende 24 uren, goed bedekt, ter zijde gesteld. 

 Er ontstond een gering neerslag, dat behalve ijzeroxyde, 

 ook wat phosphorzuur en sporen van kalk en magnesia 

 bevatte. Dit neerslag werd afgefiltreerd , weder met zout- 

 zuur, chioorwater en ammonia behandeld, de verkregen 

 nederploffing afgefiltreerd en het fikraat vereenigd met het 



vroeger verkregene. 



Hieruit werd nu, door toevoeging van ammonia, chloor- 

 ammonium en oxaalzure ammonia , de kalk neergeslagen. 

 Met de gebruikelijke voorzorgen verzameld en verbrand 

 zijnde, bleven er 0.4624 grm. koolzure kalkaarde terug, 

 beantwoordende in 100 aan 53.5008 grm. kalkaarde. 



"Uit het van de oxaalzure kalkaarde afgefiltreerde vocht, 

 werd door ammonia en phosphorzure soda de magnesia 

 neergeslagen en verkregen aan pyrophosphorzure magnesia 

 0.008 grm. of magnesia in 100 grm. 0.5956 grm. 



4. Bepaling der overige bestancldeelen. 



Daartoe werden 10 grm. van het poeder in zoutzuur 

 opgelost en de oplossing gekookt, ten einde al het kool- 



