211 



zuur te verdrijven. Het vocht werd daarna door een ge- 

 wogen filtrum in eene half- liter flesch gefiltreerd. Het- 

 geen op het fik rum terugbleef, werd goed uitgewasschen 

 en daarna gedroogd. Zoo werden verkregen aan kiezel- 

 zuur, zand, en humus in 100 grm. . 1.5015 grm., 

 na verbranding bleven er terug. , . 1.185 grm., 

 zoodat de humus heeft bedragen. . . 0.12 grm. in 100. 



Het fikraat werd met water verdund tot 500 G. C. Uit 

 de goed gemengde vloeistof werden met eene pipet 250 

 C. C. genomen , waarbij chloorwater en daarna koolzuur- 

 vrije ammonia werden gevoegd. Het ontstane neerslag werd 

 afgefiltreeid , weder in zoutzuur opgelost en nog eensmet 

 ammonia neergeslagen, afgefiltreerd en gegloeid. Het ge- 

 gloeide werd nog eens met sterk zoutzuur behandeld, 

 waardoor nog sporen van kieselzuur werden afgezonderd. 

 In het nu verkregen vocht moest al het ijzer en ook het 

 phosphorzuur gevonden worden. Het werd daarom met 

 koolzure potasch geneutraliseerd, met koolzure bariet voor- 

 zien en gedurende 24 uren ter zijde gezet. Daarna werd 

 het gefiltreerd , het terugblijvende met zoutzuur gekookt, de 

 barietaarde met verdund zwavelzuur verwijderd, het over- 

 tollige zoutzuur door verdamping uitgedreven en nu, na- 

 dat er wijnsteenzuur was toegevoegd, de vloeistol verza- 

 digd met ammonia. Daardoor werden 0,0005 in 250 C. G. 

 of 5 grm. gevonden, dus in 100 grm. 0.01 grm. phosphorzure 

 kalk. Het fikraat gaf, met zwavelammonium behandeld, 

 een neerslag, van zwavelijzer, dat op de gebruikelijke wij- 

 ze in ijzeroAyde veranderd werd. In 250 G. G. werden 

 gevonden 0.0109 grm. ijzeroxyde, dus in 100 grm. 0.218, 

 overeenkomende met 0.1 9G2 ijzeroxydul. 



5. Bepaling van het zwavelzuur. 



Eene hoeveelheid van 125 C. G. werd voor deze bepa- 

 ling gebezigd. Daaruit werden verkregen 0.0554 zwavel- 

 zure barietaarde in 125 G. G. of 2.5 grm., dus in 100 grm. 

 1.5560, gelijkstaande met 0.4585 grm. zwavelzuur. 



G. Bepaling der alkaliën. 



