215 



zen en begint troebel te worden, wanneer het voor het 

 grootste gedeelte verdampt is. Tot droogwordens toe uitge- 

 dampt, blijft er eene grijze zoutmassa terug, die bij sterkere 

 verhitting zich donkerder kleurt en later wit brandt. Op 

 platinadraad voor de blaasbuis verhit, smelt het zout tot 

 eene parel, die heet zijnde, helder en doorzigtig is, doch na be- 

 koeling dof wordt; geene mangaan-reaktie was bij deze 

 proefneming waartenemen. 



Het zout is bijna geheel in water oplosbaar; de oplos- 

 sing reageert alkalisch en ontwikkelt, met een zuur over- 

 goten, koolzuurgas. Zij bevat koolzuur, chlorium, zwavel- 

 zuur, potassa, soda, sporen van magnesia en van gips; de 

 in water onoplosbare deelen, bevatten kieselaarde, koolzure 

 kalkaarde, koolzure bitteraarde, sporen van ijzeroxyde, 

 aluinaarde en van phosphorzuur; buitendien bevat het water 

 vrij koolzuurgas, waarin de koolzure aarden opgelost zijn 

 en zeer geringe hoeveelheden van organische stoffen en spo- 

 ren van ammonia. 



Kwantitatieve analyse. 



1. Bepaling der vaste deelen. 



259,68 grm putwater, werden tot droogwordens toe uit- 

 gedampt en het zout bij 105° G. volkomen gedroogd; het 

 woog 0.121 grm; met ged. water behandeld , bleven onop- 

 gelost 0.0115 grm; het water had dus opgelost 0.1095 grm. 



Voor 100 grm water bedragen dus de oplosbare deelen 

 der vaste bestandeden 0.04216 grm, en de 

 onoplosbare deelen 0.00443 » 

 te zamen 0.04659 » 



2. Bepaling van het chlorium. 



259.68 grm. water gaven chloorzilver , wegende volko- 

 men droog 0.085 grm., waarin bevat zijn: 

 0.02103 grm chlorium, voor 100 grm water 

 0.0081 » bedragende, gevende met 

 0.00524 » sodium. 

 0.01354 » chloorsodium. 



