225 



pegaai, bestaat eene constante variëteit, waaraan alle deelen, 

 die wij als rood, roestbruin en roestgraauw beschreven, 

 geel, geelachtigbruin en geelachtiggraauw gekleurd zijn; 

 in alle overige deelen komen zij naaüwkeurig met elkan- 

 der overeen. 



De vogel leeft in kleine troepen, welke minder luidruch- 

 tig zijn dan die zijner overige stamgenooten; bij voorkeur kie- 

 zen zij donkere plekken in het woud tot verblijf en vliegen, 

 zonder geluid te maken, van boom tot boom, zoodat zij ligl 

 voor vleermuizen aangezien worden. 



11. ChalcopsiUa seinlillata Bp, Van de Zuid-Westkust 



\2. Eos guebensis Wijl. Op de Zuid- West eu Noordkust. 



liij wordt in de landstaal Meijah genoemd. (Jok op 



Waigeoe. 



1-3. Eos cyanogenia Bp. Op Mefoor, Biak en Jobie-Jobie. 

 bonaparte geeft in zijn consp. geher. avium verkeerdelijk 

 Oceanie als vaderland op. Tijdens mijn verblijf te Doreh, 

 verkreeg ik twee levende exemplaren, afkomstig van Me- 

 i'oor. liet eene daarvan ondergaat thans eene merkwaar- 

 dige kleursverandering , doordien een groot gedeelte drv 

 zwarte veeren op vleugels en rug, in groen, en de roode 

 kleur op den binnenkant der slagpennen , in gêèl verandert. 



14. Bos semitarvata Bp. 



\o. Eos rubri frons Gr. Op de A. roe-eilanden. 



16. Eos rubiginosa Gr. Van Waigeoe. 



17. Lorius tricolor Less. Overal menigvuldig in de strand- 

 bosschen voorkomende, behoort deze vogel tot de meest 

 gewone huisdieren der Pa poes. 



18. Lotius cyanauchen Muil. Op Nieuw-Guinea en Waigeoe. 



19. Lorius speciosus mihi Gelijkt veel op de voorgaande 

 soort, doch is iets grooter. Verder is de blaauwe kleur 

 van den bovenhals meer schitterend en grenst aan den 

 zwarten schedel, terwijl bij L. cyanauchen een smal rood 

 bandje beide kleuren scheidt. Ook vormt de blaauwe hate- 



DL, XXV, '* 



