252 



pen hoek (V) vormen en gaat er clan op zitten broeijen, 

 zoo als iedere andere vogel , doch steeds met den kop naar 

 de opening- van den doek gekeerd. Moet de moeder het 

 nest verlaten, dan overdekt ze de eijeren zorgvuldig met 

 drooge bladen. In de zesde week komen de jongen uit en 

 zijn onmiddel ijk in staat, de moeder te volgen; van kleur 

 zijn ze op dit tijdstip bruin, met eenige smalle, over- 

 langs loopende, lichtgele strepen, die echter, wanneer het 

 jonge dier ouder wordt, verdwijnen. Den staat van vol- 

 wassenheid bereikt hebbende, verandert de bruine kleur 

 in zwart en worden hals en kop kaal, terwijl ze tot aan dat 

 tijdstip nog geheel en al met vederen bedekt waren. 



Behalve op de vaste kust, vindt men Cas. Kaupi ook nog 

 op de Aroe-eilanden. De inboorlingen jagen hem dikwerf 

 ter wille van het vleesch en van de huid, die zij tot ver- 

 schillende doeleinden bezigen, vooral tot versiersels. De 

 vogel, die anders zeer schuw en altijd op zijne hoede is, 

 is het gemakkelijkst te vangen, wanneer hij van eene 

 hoogte naar beneden loopt, omdat hij dan dikwerf met 

 zijne pooten in de ruigte verward raakt, struikelt en ligt 

 neer valt. Het vleesch van den jongen vogel smaakt bijzon- 

 der lekker en ook de eijeren zijn tamelijk goed om gegeten 

 te worden. 



Een volwassen mannetje dezer soort, moet eenige jaren 

 geleden in den Amsterdamschen dierentuin geleefd hebben. 



Megapodiden. 



247. Tallogalla Cuvieri Less. Op N. G., Saiawatie en Aroe. 



248. Megapodius Duperrci Less. Vaderland even als de vorige. 



249. Megapodius Freyeineü Less. Van Waigeoe. 



250. Megapodius fubripes Temm. Op de Westkust, Ceram 

 en Ambon. Het vleesch en de eijeren van al deze vogels 

 kan men zeer goed eten. Hun meer algemeene naam is 

 op de Westkust «Soea 11 en «Boerain 11 , op Doreh "Mamiris 11 

 en op Waigeoe «Sake. 11 



