288 



Vat men deze resultaten van het onderzoek in korte trek- 

 ken te zamen , zoo ziet men dat ruim de grootste helft 

 der flesscben (28) bij het openen min of meer naar zwa- 

 velwaterstof riekten en naauwelijks merkbaar smaakten, 

 en dien reuk en smaak korten tijd daarna geheel verloren. 



Nu is het eene bekende daadzaak dat organische stoffen , 

 onder zekere omstandigheden , zoodanig ontledend inwerken 

 op de in water opgeloste zwavelzure zouten, dat zulks 

 onder anderen tot het ontstaan van zwavelwaterstof aanlei- 

 ding geeft, en dat bij het gedurende langen tijd bewaren 

 van water, in gekurkte flesscben, de voorwaarden voor een 

 zoodanig chemisch proces bij uitstek gunstig zijn. Het zal 

 dan ook wel hoofdzakelijk hieraan toe te schrijven zijn , dat 

 niet alle watersoorten reuk- en smakeloos waren. 



Verder blijkt dat het soortelijk gewigt, dat van 1,00005 

 tot 1,00087 bij 27,4° Cels. afwisselt, de overige physische 

 eigenschappen, de hoeveelheid zouten, die van 0,0449 tot 

 0,3996 gram in 1 kilogram bedraagt, en eindelijk de be- 

 standdeelen van de onderzochte watersoorten, van dien 

 aard zijn, dat de ziekte van het padiegewas in de resi- 

 dentie Pekalongan met volkomen zekerheid niet beboort 

 toegeschreven te worden , aan het besproeijen der sawah's 

 in die residentie, met de onderwerpelijke watersoorten. 



Veeleer behooren zij hier, even als elders, als een lang- 

 zaam bemestingsmiddel beschouwd te worden, waardoor 

 de noodige voedingstoffen, onder eenen doelmatigen vorm, 

 aan de fijne wortelvezelen der planten aangeboden wor- 

 den. 



Batavia, 8 Augustus 1862. 



