384 



het montecrsel van de polen van den elektromagneet een be- 

 hoorlijken stand geeft, met betrekking tot het anker van 

 den permanenten magneet. Ik neem echter akte van de 

 bekentenis van den chef der telegr., dat die werking on- 

 voldoende zal zijn en alleen aanwendbaar door een bekwa- 

 men telegrafist en dan wel in dringende omstandigheden. 

 Voor dit veronderstelde geval, bestaat er dus geen verschil 

 van gevoelen tusschen den chef der telegr. en mij. Voor 

 den bepaalden magneet, waarvan hier sprake, is dit ver- 

 schil in meening welligt ook schijnbaar. 



De beide gaffelvormige uiteinden van dezen magneet vcr- 

 toonen tegenovergesteld magnetismus. Het anker, dat daar- 

 tusschen geplaatst is, zal dus in het geheel niet of slechts 

 zeer weinig magnetisch zijn. Gaat er nu een stroom door 

 de omwinding van den elektromagneet, dan zullen diens 

 polen wel ongelijknamig worden, doch het anker zal zich 

 tegenover die polen gedragen als een stuk week ijzer en 

 dus door beiden ongeveer even sterk worden aangetrokken. 

 Men zou dus genoodzaakt zijn, het anker zoo te stellen, dat 

 zijn uiteinde zich digter bij de kontaktschroef dan bij den 

 isoleeraanslag bevindt. 



Het komt mij voor, dat men dan nog niet het doel be- 

 reiken zoude, daar de werking hier het gevolg zijn moet, 

 van het verschil van de aantrekking der beide polen. Men 

 dient meer met de praktijk bekend te zijn dan ik, om te 

 kunnen beslissen of die werking voldoende zal zijn. Neemt 

 men echter in aanmerking , dat de chef der telegr. reeds 

 onvoldoende noemt de werking, die een gevolg is van de 

 som der aantrekking en afstooting der beide polen des 

 elektromagneets, in een geval, waarbij deze aantrekking en 

 afstooting, elke voor zich zelve, grooter moeten zijn dan 

 elke afzonderlijke aantrekking, in het geval, waarover wij 

 spreken, dan mag men met grond verwachten, dat de 

 praktijk mijne bewering niet zal logenstraffen. 



Het onderzoek der vier later gezondene magneten heeft 

 doen zien , dat deze de bijzonderheid , die bij den eersten 



