430 



H. Kwantitatief onderzoek. 



Eén gedeelte der aarde werd in een agaten mortier tot 

 een zeer fijn poeder gewreven en een gedeelte hiervan ge- 

 nomen ter bepaling van 



[. Kei waiergelialte en de bewerktuigde sloffen. 



5,480 grammen werden geruimen tijd bij 100° C. gedroogd ; 

 zij bevatten 0,168 grm. water en op 100 dln. = 4,827. 



Vervolgens in een platina kroesje gegloeid zijnde, was 

 het verlies in gewigt 0,159 grm. bewerktuigde stoffen en 

 gebonden water, of 4,000 in 100 deelen. 



II. Bepaling van het in zoutzuur oplosbare gedeelte. 



3,480 grm. aarde werden eerst met verdund en vervolgens 

 met geconcentreerd zoutzuur zoo lang gekookt, tot zich 

 niets meer oploste. Het fikraat werd tot droog wordens 

 toe uitgedampt, zacht verhit, met verdund zoutzuur behan- 

 deld en de afgescheiden kiezelaarde afgcfiltreerd ; na gloei- 

 jing was hare hoeveelheid = 0,011. 



Het filtraat der kiezelaarde werd met een weinig salpe- 

 terzunr gekookt, chloorammonium en ammonia toegevoegd ; 

 het hierdoor ontstane praecipitaat, bestaande uit ijzeroxyde- 

 en aluinaarde-hydraat, werd, na wassching met warm ge- 

 destilleerd water, in verdund zoutzuur opgelost en beide 

 stoffen, na toevoeging van eene overmaat van potasch- 

 loog, door verwarming gescheiden. De hoeveelheid ijzer 

 oxyde, na gloeijing verkregen, was 0,283 grm. 



Bi] de vloeistof, waaruit het ijzeroxyde was afgescheiden , 

 werd chlooramononium in overmaat toegevoegd en gekookt f 

 waardoor de aluinaarde werd neergeslagen , die na gloei- 

 jing bedroeg 0,264 grammen. 



De oorspronkelijke vloeistof, waaruit ijzeroxyde en aluin- 

 aarde waren afgescheiden , werd in twee gelijke deelen 

 verdeeld; in het eene gedeelte werden kalk en magnesia, 

 in het andere de potasch en soda bepaald. 



a. Het eerste gedeelte werd met zuringzure ammonia 



