23 



hoogstwaarschijnlijk zal ze ook individueel niet vaststaan. En dit 

 is niet te verwonderen gelet op de plaatselijke vergroeiingen, die 

 ook in het frontale deel te vinden zijn. Daarentegen is de grens 

 achter het niveau van de commissura anterior scherp getrokken 

 (fig. 2). 



Tnsschen de beide voorhersenhelften aan den dorsalen kant bevindt 

 zich een diepe groeve, die doordringt tot daar, waar de hemisphaeren 

 tegen elkaar aan liggen of met elkaar verbonden zijn. Deze groeve 

 wordt naar achteren toe steeds ondieper en flauwer en verdwijnt 

 ten slotte geheel (vergelijk de fig. 3 — 6). 



De vergroeiing der hemisphaeren is niet van oppervlakkigen 

 aard ; ze gaat gepaard met diepgriipende veranderingen in de 

 ligging der kernen en in het verloop der vezelbanen. Een deel der 

 vezels toch, die bij andere visschen in de commissura anrerior 

 kruisen, doet dit hier boven den ventriculus medianus. De geringe 

 omvang van de commissura anterior dezer visschen vergeleken met 

 die van andere Teleostei wordt hierdoor duidelijk. 



Ik wil erop wijzen, dat het een algemeen verschijnsel is, dat een 

 deel eener commissuur meer dorsaal kruisen kan, indien daarvoor 

 een geschikt commissuurbed aanwezig is (men denke aan de ont- 

 wikkeling van het psalterium en van den balk). Ook in deze 

 gevallen wordt cle ventrale kruising geringer. 



üe kernen en banen der voorhersenen. 



De kernen en banen der voorhersenen zijn reeds meermalen en 

 vooral dooi' Sheldon zeer uitvoerig en nauwkeurig beschreven. Het 

 is dan ook niet mijn bedoeling' om alle hier opnieuw na te gaan, 

 te meer omdat reeds bij de bespreking van den uitwendigen vorm 

 de ligging der kernen ter sprake is gekomen. Slechts wil ik hier 

 enkele banen, die in haar verloop van het normale type afwijken, 

 benevens het corpus strialum, dat door de andere deelen der voor- 

 hersenen bijna geheel van de oppervlakte is verdrongen, nader 

 bespreken. 



Vooraan in het telencephalon komt het corpus striatum over een 

 geringen afstand aan den medio-dorsalen kant der hemisphaeren ie 

 voorschijn tnsschen het septum en het epistriatum (fig. 1). Door de 

 ontwikkeling van het septum wordt het verder caudaal geheel van 

 de oppervlakte verdrongen. Het heeft dan een eivormige gestalte, 

 waardoor dus het septum in een dwarscoupe door dil gebied in het 

 midden het smalst is (fig. 3). Verder caudaal wordt het striatum 

 Steeds broeder; het breidt zich verder in mediane richting uu. de 



