28 



elkaar is het verloop van een deel van den zoogenaamden tractus 

 strio-thaïamicus zeer merkwaardig. Het grootste deel der vezels, die 

 dezen bundel samenstellen, verzamelt zich evenals bij alle Teleostei 

 uit bijna alle deelen der voorhersenen en loopt na ten deele in de 

 commissura anterior gekruist te zijn mediaan van de fissura endo- 

 rhinalis naar de tusschenliersenen.' Uit het achterste deel van het 

 epistriatum, de lingua posterior, verzamelen zich echter een groot 

 aantal merghoudende vezels tot een dikken bundel, die iets verder 

 frontaal in het striatale deel van de vergroeiing tnsschen de hemi- 

 sphaeren kruist (fig. 4). Na de kruising loopt deze bundel in het 

 dorso-laterale deel vau het striatum nog iets verder naar voren. 

 Ongeveer ter hoogte van de voorste punt van de commissura 

 anterior buigt deze bundel zich rechthoekig in ventrale richting om 

 en vereenigt zich dan met het overige deel van den tractus strio- 

 thalamicus. 



De voorhersenen der Synbranchidae zijn daarom zoo merkwaardig, 

 omdat ze als het ware het eindstadium vormen in de ontwikke- 

 lingsreeks van de voorhersenen der Ganoiden en Teleostei. 



Het septum toch vormt volgens Sheldon oorspronkelijk het 

 ventro-mediane deel der voorhersenen. Bij Polypterus, die het begin- 

 stadium vormt in deze ontwikkelingsreeks, ligt dit deel nog op zijn 

 oorspronkelijke plaats. Geleidelijk aan groeit nu het septum aan de 

 mediane zijde langs het daarboven liggende striatum heen, waardoor 

 het striatale deel van den ventrikelwand steeds meer beperkt wordt. 

 Gaat dit proces nog verder, dan verdwijnt het striatum geheel van 

 den ventrikelwand en vormt de sulcus limitans teleneephali de grens 

 lusschen het ^septum en het dorsale deel der voorhersenen, het epi- 

 striatum. Aan het caudale einde der voorhersenen is dit proces verder 

 gevorderd dan aan het frontale einde; de sulcus limitans ligt dan 

 ook vooraan meer aan den medianen kant, achteraan aan den 

 dorso-medianen kant der hemisphaeren. Bij de Synbranchidae bereikt 

 het septum de dorsale zijde der voorhersenen geheel, waardoor het 

 epistriatum op zijde wordt gedrongen en de sulcus limitans aan den 

 dorsalen of zelfs dorso-lateralen kant der hemisphaeren komt te 

 liggen. 



Ook de vergroeiing der voorhersenhelften kan men als een eind- 

 stadium in de ontwikkeling beschouwen. Bij de Ganoiden staan de 

 beide hemisphaeren wijd van elkaar ; de ventriculus medianus is 

 hier breed. Ook bij primitieve Teleostei, zooals Salmo, is dit het 

 geval. Bij de Teleostei naderen de voorhersenhelften steeds meer tot 

 elkaar en bij de meeste Acanthopterygii liggen ze vlak tegen elkaar 

 aan; de ventriculus medianus is slechts geopend in het ventrale deel 



