42 



resultaten van het nader onderzoek bij deze drie patiënten en bij de 

 familie ingesteld, een krachtigen steun vormen voor de gestelde hypothese. 



Er is echter meer. Terwijl de drie patiënten ons het beeld van 

 een tot ontwikkeling gekomen heriditaire minderwaardigheid van 

 het mesenohym vertoonden, stelt het onderzoek der overige familie 

 ons in staat het ontstaan en de oniioikkeling van dit ziektebeeld te 

 vervolgen en de prodromen waar te nemen, die aan de uitbreking er 

 van voorafgaan. 



Immers wij zien, dat. de minderwaardigheid der bloedvaten zich 

 niet uitsluitend uit in haemophilie, een congenitaal hartgebrek (font 

 in aanleg) toont aan in welk een labiel evenwicht dit orgaansysteem 

 zich bevindt. Osteopsathyrosis komt nog niet voor, maar het skelet 

 vertoont eveneens reeds hier en daar teekenen van abnormen aanleg, 

 de rachischisis en het gespleten verhemelte zijn daar, om het te 

 bewijzen. Blauwe sclerae komen, al is het minder intensief, reeds 

 bij meerdere individuen voor, en één vertoont een aangeboren cornea 

 afwijking (embryotoxon). 



Eerst in den persoon van mijn patiënt en zijn dochters komt de 

 catastrofe, wat reeds eenige geslachten lang gedreigd had, wordt 

 werkelijkheid: het mesenehym toont zijn onvoldoenden aanleg in 

 een onmiskenbare minderwaardigheid. 



II. De beteekenis dezer hypothese is van veel algemeener strekking 

 dan het geven eener verklaring van het ontstaan der afwijkingen 

 bij deze patiënten. 



Wij hebben hier kennis gemaakt met het voorkomen van een 

 heriditair minderwaardigen aanleg van een der 4 groote groepen, 

 waarin de embryonale cellen zich reeds in de allereerste phase der 

 ontwikkeling van het individu splitsen. Öet komt mij voor van 

 groot belang te zijn voor de leer der heriditaire afwijkingen, dat de 

 mogelijkheid bestaat, dat kiemfouten voorkomen, die reeds in een 

 zóó vroeg stadium en op een dergelijke wijze hun stempel op het 

 individu drukken. 



Komen dusdanige minderwaardigheden van het geheele of grootste 

 gedeelte van het mesenehym meer voor? Kunnen zij zich ook met 

 uitsluiting van het mesenehym en van de beide andere kiembladen 

 tot één kiemblad beperken? Treden zij ook heriditair op? Inderdaad 

 schijnen talrijke feiten daarop te wijzen. Talloos zijn de vragen, die 

 zich naar aanleiding dezer hypothese voordoen. Het is dan ook een 

 werkhypothese. En het lijkt mij een zeer belangrijke onderneming 

 de combinaties van heriditaire afwijkingen in verband met andere 



