47 



= 2yXA 

 6 fc X 22412' 



waarin (zie ook Nieuwe Betrekkingen II) 2y bij benadering kan 

 worden berekend uit de formule 



2y= 1 -f 0,04|/7'a-. 



Voor 2y berekenen wij dus de waarde 2y = 1 -f- 0,04 X 80,4 = 4,22, 

 zoodat y de hooge waarde 2,11 heeft. (Bij „gewone" stoffen met kritische 

 temperatuur van ongeveer 400° tot 625° absoluut (125° tot 350° C.) 

 vindt men daarvoor de waarde 0,9 a 1). Voor alle verdere elemen- 

 ten der koolstofgroep zullen wij voor 2;/ waarden vinden, welke 

 tussehen 4 en 3 liggen. 



Wij vinden derhalve: 



4,22 X 12 50,6 



D ' = 1U0.10-X224 Ï2 = 2274 = ^ O**"-? 



Nu is bij graphiet (bij hooge temperatuur gaan alle koolstofvor- 

 men in graphiet over, en deze is dus bij T& de eenig stabiele vorm) 

 volgens verschillende opgaven bij gewone temperaturen D= 2,10 a 2,25. 

 Zoo geeft o.a. Moissan op 2,10 a 2,25, Meyer 2,14 a 2,25; voor 

 kunstmatig Acheson-graphiet heeft le Chatklier 2,255 gevonden. 

 De door ons berekende waarde voor de grensdichtheid D stemt 

 dus uitstekend met de experimenteele waarde bij de gewone tempe- 

 ratuur overeen, welke slechts zeer weinig lager zal wezen. 



De waarde van pk wordt alsnu gevonden uit 



1 ak 



Pk — *■ 1 



F 27 b k " 



waarin 2. = 0,781 is (zie boven). Derhalve is met Va.h = 32 . 10 -2 , 



b k = 10 A0-*: 



1024.10-4 

 Pk = 0,0289 X 1AA ,- s = 2970 atm. 

 100. I — 8 



Uit de formule 



Ps \J- i 



s 



volgt dan bij T s = 4200° (7 7 s is eigenlijk het kookpunt, maar stelt 

 hier waarschijnlijk het sublimatiepunt bij 1 atm. voor) en />*• = 1 : 



/6470 



3,473 = f, i , 



waaruit volgt / s 10 = 3,473 : 0,540 = 6,43, d.w.z. / s = 6.43 ) 



= 14,8. Deze waarde is zeer goed mogelijk, aangezien volgens een 



onzer formules (zie „Nieuwe Betrekkingen" 1) A == 8y is, wanneer 



