22 



Deze groei in dorsale richting verklaart ook, dat de sulcns limitans 

 zoo buitengewoon diep in de voorhersenen insnijdt. Deze groeve zet 

 zich ook over de achterzijde van de voorhersenen voort en vormt 

 daar caudaal van het epistriatum de grens tusschen het septum en 

 het tuberculutn posterius. 



Bij vele Teleostei wordt een groot deel van de oppervlakte der 

 hemisphaeren gevormd door het corpus striatum. Kappers (4) beschrijft 

 dit, o.a. voor Gadus en Hippoglossrrs. Daarentegen is bij de Syn- 

 branchidae het corpus striatum bijna geheel van de oppervlakte 

 verdrongen, doordat vanaf de mediane zijde het septum en vanaf 

 de laterale zijde het epistriatum er overheen zijn gegroeid. Slechts 

 een klein deel van het striatum komt aan de oppervlakte te voor- 

 schijn en wel aan de dorsale zijde der hemisphaeren lateraal van 

 dé voorste punt van het septum. 



Zooals reeds in het begin van dit artikel is gezegd, zijn de voor- 

 hersenen van Monopterus én Synbranehus vooral merkwaardig, 

 doordat de beide hemisphaeren voor een groot gedeelte met elkaar 

 vergroeid zijn. (Fig. 2). 



Goldstein noemt de ventrikelholte dorsaal en lateraal van de 

 beide hemisphaeren den ventiïcnlus lateralis en de spleet tusschen 

 de voorhersenhelften den ventnculus medianns. Deze namen kunnen 

 zeer geschikt ook hier gebruikt worden, nu beide ventrikeldeelen 

 door de vergoeiïng gescheiden zijn. Ventraal van de vergroeiing 

 tusschen de beide hemisphaeren ligt dan de ventriculus medianns, 

 want niettegenstaande de vergroeiing is toch bij deze visschen de 

 mediane ventrikel steeds duidelijk zichtbaar, doordat de voorhersen- 

 helften aan den ventralen kant boven de lamina terminalis en de 

 commissura anterior altijd iets van elkaar wijken. Achter de com- 

 missura anterior staat de mediane ventrikel in verbinding met den 

 recessus praeopticus, terwijl aan de frontale pool der voorhersenen 

 de laterale en de mediane ventrikel communieeeren. Overigens zijn 

 beide ventrikels geheel gescheiden ook in het frontale deel der 

 voorhersenen. Hier liggen de beide voorhersenhelften nauw tegen 

 elkaar aangedrukt; elke deuk in de eene zijde wordt opgevuld dooi- 

 den anderen kant en dikwijls ziet men een bloedvat van den eenen 

 naar den anderen kant gaan (fig. 3). Plaatselijk zijn ook hier de 

 beide helften meermalen met elkaar vergroeid ; iets grooter is zulk 

 een vergroeiing direct caudaal van den knik in den sulcus limitans 

 (üg. 2). 



De caudale deelen der beide voorhersenhelften zijn geheel met 

 elkaar vergroeid. De frontale grens van deze vergroeiing is niet 

 constant. Bij Monopterus loopt zij anders dan bij Synbranehus; 



