20 



gelieele dorso-laterale zijde der hemisphaeren. Ze vormen de grens 

 tnsschen het laterale deel der voorhersenenen, het palseopallium, 

 (tuberculum laterale en tuberculum posterius) en het dorsaal daarvan 

 gelegen epistriatum. Terecht kan men deze beide groeven tezamen 

 dus den sulcus palseopallio-epistriaticus noemen, zooals die bij 

 Thynnus door Kappers en Theunissen (5) is beschreven. 



Het achterste deel dezer groeve is zeer diep en nauw; de grens 

 tusschen het palaeopallium en het epistriatum is daar dus scherp te 

 trekken. Dit gedeelte loopt ongeveer in fronto-caudale richting. Naar 

 voren toe wordt de groeve steeds ondieper en breeder. Ze buigt dan 

 in fronto-ventrale richting om en bereikt steeds meer verflauwend 

 de fissura endorhinalis aan de voorzijde der hemisphaeren. 



Dorsaal van dezen sulcus palaeopallio-epistriaticus ligt een lichaam, 

 dat ik voor het epistriatum houd (het primordium hippocampi van 

 Sheldon). Althans het door diepe groeven nauwkeurig omgrensde 

 achterste deel hiervan stemt geheel in vorm overeen met het 

 epistriatum van Gadus, Siiurus enz. zooals dat door Kappers be- 

 schreven is. Zoo vertoont het duidelijk een in den sulcus 3'psiliformis 

 afdalende lingua lateralis evenals een naar achteren uitstekende 

 lingua posterior. Deze laatste is vooral bij Sj^nbranchus duidelijk 

 (fig. 6). Dit deel ontvangt ook secundaire reukvezels van den tractus 

 olfactorius medialis pars lateralis evenals het caudaal van den sulcus 

 jpsiliformis gelegen laterale deel der hemisphaeren. Bij dit zeer 

 opvallende deel van het epistriatum sluit zich een voorste deel aan, 

 dat door een smalle strook daarmee verbonden is, die eenigszins 

 dieper ligt, zoodat men ook kan zeggen, dat het door een breede 

 ondiepe groeve er van gescheiden is. Met den microscoop bezien gaan 

 beide deelen in deze plaatselijke vernauwing onmerkbaar in elkaar 

 over. Ik meen dan ook, dat ook dit voorste deel tot het epistriatum 

 gerekend moet worden. Evenals het candale deel is het nauw ver- 

 bonden met het palaeopallium. Beide ontvangen secundaire reukvezels 

 van den tractus olfactorius lateralis. Daarentegen is het vrij scherp 

 gescheiden van het striatum, waar het als een kap over heen ligt. 



Het epistriatum wordt aan de mediane zijde begrensd door den 

 sulcus limitans telencephali, die door Sheldon beschreven is en die 

 de grens vormt tusschen zijn corpus praecommissurale (het septum) 

 en zijn primordium hippocampi (het epistriatum) (fig. 1, 3, 4, 5, 6). 

 Deze sulcus is bij Monopterus zeer nauw en diep, zooals uit de 

 figuren 3, 4 en 5 blijkt, waardoor vooral het achterste deel van 

 het epistriatum, de lingua posterior, scherp afgescheiden wordt van 

 de overige deelen der hemisphaeren. Bij Synbranchus is de sulcus 

 niet zoo diep, maar dit is vergeleken met Monopterus van secun- 



