18 



i 



Monopterus en Synbranchus zittend ; een verlengde tractus olfactorius 

 is niet aanwezig. 



Naar achteren toe nemen de in verhouding tot de voorhersenen 

 vrij aanzienlijke bulbi geleidelijk in omvang af, naarmate de voor- 

 hersenen grooter worden. Aan de mediane zijde zijn ze door een 

 diepe groeve van de voorhersenen gescheiden. Terwijl deze groeve 

 zich bij de meeste Teleostei met zittende bulbi ook over den dorsalen 

 en lateralen kant van den bulbus uitstrekt, waardoor dus de voorste 

 punt der voorhersenen in de ventrikelholte boven de bulbi uitsteekt, 

 is dit bij de Synbranchidae niet het geval; de voorste punt der 

 voorhersenen is reeds met den bul bus vergroeid. 



Op deze grens tusschen den bulbus en de voorhersenen is het 

 ependym, dat het dak der voorhersenen vormt, aan de dorsale en 

 laterale zijde van den bulbus vastgehecht, terwijl de plaats van 

 aanhechting aan de mediale zijde iets voor deze grens op den bulbus 

 ligt (zie fig. 2). Behalve een kleine plooi aan de voorzijde gevormd, 

 ligt het ependymdak als een dun vlies vlak over de geheele voor- 

 hersenen heen. Aan de ventro-laterale zijde der hemisphaeren in de 

 fissura endorhinalis (niet lateraal hiervan, zooals bij vele andere 

 Teleostei) is de tela choreoidea vastgehecht en gaat het dakependym 

 over in het subventriculaire ependym, dat over de hemisphaeren 

 zelve heentrekt. 



De fissura endorhinalis is zeer diep ten gevolge van de sterke 

 ontwikkeling van het laterale deel der voorhersenen (tuberculum 

 laterale en tuberculum posterius van Sheldon (6). Evenals Sheldon (6) 

 dat voor den karper beschrijft, wijkt deze fissuur ook bij Monopterus 

 op de hoogte van den sulcus ypsiliformis vrij sterk in laterale 

 richting uit. Van de ventrale zijde gezien heeft de fissura endorhi- 

 nalis daardoor den vorm van twee halve bogen, die een stompen 

 hoek met elkaar vormen. De voorste hiervan begrenst het tuberculum 

 laterale, de achterste het tuberculum posterius. 



Niet alleen latero-ventraal maar ook caudaal is het tuberculum 

 posterius sterk ontwikkeld evenals het mediane deel der voorhersenen. 

 Het caudale gedeelte bedekt bij deze visschen dan ook een groot 

 deel van den thalamus. Een gevolg hiervan is, dat de achterpunt 

 van het velum transversum in plaats van naar achteren naar voren 

 is gericht (fig. 2). Terwijl gewoonlijk het epiphysebed (Zirbelpolster) 

 op het ependymdak der voorhersenen ligt, ziet men hier juist het 

 omgekeerde; het sterk geplooide epiphysebed wordt bedekt door het 

 naar achteren gebogen ependymdak der voorhersenen. 



Iets achter het midden van de hemisphaeren, dus vrij ver frontaal, 

 begint de sulcus ypsiliformis van Goldstein (1) op de plaats, waar de 



