11 



kulen in de ruimte, d.w.z. van het evenwicht der atomen in het 

 molekuul. De oorzaak van dit intramolekulaire evenwicht echter, 

 die zich in die afstooting der gelijke groepen uit, moet in de atomen 

 zelve gezocht worden. 



Keeren wij nu nog terug tot de er-hydroxy zuren. Wij hebben 

 gezien, dat de invloed op de geleidbaarheid van het boorzuur 

 buitengewoon groot is. 



Dit feit schijnt in strijd met de aanname, dat gelijke groepen 

 elkander afstooten, want dan zouden in «-hydroxyzuren, de zuren 

 en de alcoholische OH-groepen zoo ver mogelijk uiteen moeten staan. 



Nu is uit het onderzoek der ketozuren echter gebleken, dat wij de 

 CO-groep gedeeltelijk gehydrateerd moeten aannemen; doen wij dit 

 eveneens bij de COOH-groep zelve, dan komt dit overeen met drie 

 hydroxyl-groepen aan één C-atoom en is er dus een veel grootere 

 accumulatie van hydroxyl-groepen en daarmede een veel grootere 

 kans, dat het boorzuur-molekuul gegrepen wordt. Wij begrijpen nu 

 eveneens, waarom deze «-hydroxyzuren in het algemeen zoo buiten- 

 gewoon gemakkelijk complexe verbindingen vormen en als ionen- 

 vangers optreden. 



7. Ook het derde, straks genoemde punt, de katalytische werking- 

 van de mangaan-verbindingen bij de oxydatie der hydroxyzuren, is 

 een stap vooruit gekomen. 



Het is reeds lang bekend, dat de titratie van zuringzuur met 

 kaliumpermanganaat vooral gemakkelijk intreedt in tegenwoordigheid 

 van mangaanzouten en het is gebleken, dat daarbij vooral de 

 mangani-verbindingen, die daarbij intermediair gevormd worden, een 

 rol spelen. 



Met Dr. P. E. Verkade heb ik nu kunnen vaststellen, dat alle 

 «-hydroxyzuren mangani-oxyde oplossen, waarbij een sterke donker- 

 bruinkleuring optreedt, terwijl $- en y-OH-zuren dit verschijnsel 

 niet vertoonen. 



Deze kleuring kan evenals de geleid baarheidsverhooging van het 

 boorzuur als reagens dienen op het ^-hydroxyzuur. 



Bij verwarming dezer oplossing wordt zij ontkleurd, onder vorming 

 eener mangano-verbinding gepaard met koolzuur-ontwikkeling, terwijl 

 het aldehyd van hel zuur met één C-atoom minder dan het oxy /.um- 

 in zeer belangrijke hoeveelheid kon worden aangetoond. 



Hiermede is een verklaring gegeven van de rol van de manmaan- 

 en van de ferri-verbinding bij deze oxydaties. Of deze methode van 

 oxydatie tegelijkerlijd gebezigd kan worden voor de bereiding van 

 aldehyden of van lagere suikers uit hoogere, zal nader moeten 

 worden uitgemaakt. 



