77 



1912 311° 1860 m. 



1914 (nachtballons) ,, ,, 



„ (dagballons) 348 908 „ 



1915 (nachtballons) 296 2640 „ 



De oplatingen in 1913, en in de andere jaren meestal die tnsschen 

 6 U — 9 U a.m., tnsschen welke uren de onderste lagen weinig of niet 

 door convectie gestoord worden, zijn de ballons énkel geviseerd 

 geworden. 



Het verkregen waarnemings-materiaal bestond dus uit wind- 

 richting en snelheid op verschillende hoogten en verschillende uren 

 voor reeksen van opvolgende ballonoplatingen verkregen, en het 

 probleem was om daaruit de diurne- en semi-diurne schommelingen 

 af te leiden. 



Om dat op te lossen, werd ten eerste aangenomen dat deze 

 schommelingen voor ieder niveau constant waren. Dit nu is voor 

 de diurne schommeling in de benedenste lagen zeker niet het geval, 

 omdat hier land- en zeewind heersenen die van dag tot dag in 

 intensiteit verschillen ; maar de afwijkingen van een midden-waarde 

 konden gerangschikt worden bij alle niet-periodieke variaties van 

 den wind. 



De semi-diurne variatie der Oostwest-component kon echter ver- 

 moed worden een groote standvastigheid te bezitten als ook die der 

 Noordzuid-componenten en, ten minste gedurende een semester, het- 

 zelfde teeken te blijven houden. 



Ten tweede werd de verschil-methode toegepast, waarbij steeds 

 twee niet te lang na elkaar uitgevoerde oplatingen werden te zamen 

 gevat, zoodat verwacht kon worden, dat de niet-periodieke verande- 

 ringen grootendeels geëlimineerd zouden worden; bovendien werden 

 enkel oplatingen met niet door buien gestoorde intervallen vereenigd 

 en, voor de onderste lagen, met niet langer interval dan één etmaal. 

 Voor hoogere lagen werd het interval ook langer genomen. 



leder oplatingspaar gaf dus voor ieder niveau en voor elU der 

 beide componenten (O.W, en N.Z.) een waarde voor de uitdrukking: 

 w^sin t x — sin < 3 ) -)- y^cos t 1 — cos t 2 ) -j- ai a (sin2t ï — sin2t a ) + y s (cos 2*, — cos 2i,) 

 en uit alle samen werden volgens de methode der kleinste quadraten 

 voor ieder niveau en voor ieder der beide componenten de waarden 

 voor ,i\, y lf x 2 en ?/ a berekend. 



Bij de oplatingen, die bij dag en bij nacht plaats vonden, en het 

 uitvoeren van den enormen cijferarbeid, die hei afleiden van wiiul- 

 componenten en het opmaken en oplossen der normaal-vergelijkingen 

 vereischte, zijn wij met groote toewijding gesteund geworden door 



