97 



architectoniek van deze velden (41 +42), 22" en 22 6 toepasselijk. 



Het feit dat dergelijke afwijkingen in 2 verschillende individuen 

 van één ras zoozeer overeenkomen mag niet aan pathologische 

 oorzaken of individueele variabiliteit toegeschreven worden. 



Ook het ééne geval van Vergouwen — in alle overige publicaties 

 wordt veld (41 -f- ^2) als rijk aan reuzencellen beschreven — kan de 

 resultaten bij deze twee Madoereeshersenen niet beïnvloeden. 



In hoever we hier van rasverschillen mogen spreken zal een 

 onderzoek van een grooter aantal hersenen moeten beslissen. Mijn 

 resultaten met deze 2 hersenen wettigen zeker het vermoeden in 

 deze richting uitkomsten te verwachten. 



Hierdoor aangemoedigd ben ik begonnen andere belangrijke schors- 

 deelen te onderzoeken op verschillen in cyto-architectoniek en veld- 

 begrenzing vergeleken met Europeaanhersenen. 



Ik ben begonnen met de 



Gezichtsschor s. 



Over de cyto-architectoniek van dit veld kan ik kort zijn. De 

 lam. granularis interna — Brodmann's lV e laag — deelt zich in dit veld 

 duidelijk in 3 lagen, waarvan de middelste vezelrijk en als stria 

 Gennari duidelijk met het bloote oog te vervolgen is. Hiernaast 

 vertoonen de eerste 3 lagen een minder sterke ontwikkeling. 



Deze variatie wordt bij vele primaten zeer constant gevonden. 

 Het verwonderde me dus niet geen afwijkingen in de cyto-architec- 

 toniek te vinden in de Madoereeshersenen. 



Van meer belang beloofden de resultaten van het onderzoek naai- 

 de uitbreiding van dit veld — Brodmann's veld 17 — te zijn. 



Ellioth Smith heeft dit veld bij een groot aantal hersenen van 

 Egyptenaren onderzocht. 



Bij de bestudeering hiervan bleek het hem echter noodzakelijk 

 den macroscopischen schorsbouw van een zeer groot aantal hersenen 

 van menschen en primaten aan een vergelijking te onderwerpen. 



De fissurae en sulci, waaraan ter oriënteering en begrenzing van 

 velden in de occipitaalkwab steeds veel beteekenis moesten worden 

 gehecht, bepaalde hij daarbij. 



Het bleek hem dat de verhoudingen van deze sulci lang niet zoo 

 eenvoudig zijn, als tot nu toe steeds aangenomen werd. 



Eveneens wijst Smith op de noodzakelijkheid de configuratie van 

 de occi pi taal pool eerst in het licht van deze vergelijkende studies te 

 beschouwen, alvorens tot de veldbegrenzing, speciaal van veld 17 

 over te gaan. Omgekeerd hielp veld 17 hem in het herkennen van 

 atypisch verloopende sulci. 



7 



Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXVI. A°. 1917 IS. 



