141 



aan de Admiraliteits-eilanden en Australië, aan den anderen kant 

 tot aan Madagaskar en Kaap de Goede Hoop. 



Van de neogene fauna van Europa zijn de mollusken van het 

 West-Progogebergte geheel verschillend ; de foraminiferen daarentegen 

 toonen een ander beeld : Van de acht zeker gedetermineerde soorten 

 dezer diergroep, die in de hier behandelde lagen voorkomen, worden 

 niet minder dan vier ook in Europeesche afzettingen aangetroffen, 

 en wel in het Eoceen Clavulina angularis d'Orb. en Cl. parisiensis 

 d'Orb., in het Mioceen Spiroloculina crenata Karrer,"m het Mioceen 

 en Plioceen Gypsina globulus Reuss. Met deze wijde horizontale 

 verspreiding in het Tertiair gaat eene nog wijdere verspreiding 

 derzelfde soorten in den tegen woordigen tijd hand in hand; want 

 de genoemde Spiroloculina en Gypsina bewonen den Atlantischen, 

 Indischen en Grooten Oceaan; de beide soorten van Clavulina komen 

 in den Atlantischen Oceaan voor, de eerstgenoemde buitendien in 

 den Indischen en de laatstgenoemde in den Grooten Oceaan. Van 

 de overige nog levende soorten, die de hier besproken formatie heeft 

 opgeleverd, komt Orbitolites marginalis Lamk. wederom in de drie 

 Oceanen voor, terwijl Polystomella craticulala F. e. M. vanuit de 

 Middellandsche Zee door den Indischen tot den Grooten Oceaan heen 

 is verspreid en de onzeker gedetermineerde Orbiculina adunca F. e. M. 

 vanaf den Atlantischen Oceaan oostwaarts tot aan de Philippijnen 

 woont. 



Ook de vertikale verspreiding der foraminiferen wijkt van die der 

 mollusken af, zooals het best uit het aantal van nog levende soorten 

 bij beide groepen blijkt: Onder 103 gedetermineerde mollusken zijn 

 7, onder 9 gedetermineerde foraminiferen 6 — 7 recente vormen voor- 

 handen. De Rhizopodenfauna zou dus in vergelijking met de mol- 

 lusken een veel jongeren indruk maken dan deze, ware het niet, 

 dat ook het uitgestorven subgenus Flosculinella benevens Lepiclo- 

 cyclina en Miogypsina daarin werd aangetroffen. 



Uit een en ander blijkt : 



1. Dat de genoemde foraminiferen aan den Indopacifischen habitus 

 der neogene Indische fauna niets veranderen, al komen ze ook buiten 

 het Indopacifische gebied en gedeeltelijk in het europeesche tertiair voor. 



2. Dat de foraminiferen, algemeen gesproken, niet op dezelfde 

 wijze voor de ouderdomsbepaling der lagen dienst kunnen doen als 

 de mollusken, en dat deze diergroep ook voor marinegeographische 

 onderzoekingen minder bruikbaar is. 



Wat het laatste aangaat, moge hier nog aan de buitengewoon 

 wijde horizontale en verticale verspreiding van Orbitolites complanata 

 Lamk. worden herinnerd, terwijl aan den anderen kant de hoog 



