146 



V. callosa Jenkins '). Later is gebleken, dat V. fusiformis ten 

 onrechte een Vicaryn werd genoemd en tenslotte heeft Cossmann 

 deze als Morgania fusiformis beschreven. s ) De beide andere vormen, 

 V. Vemeidli en V. callosa, zijn moeilijk te vergelijken, omdat de 

 eerstgenoemde slechts onvolledig bekend is ; maar het rijke materiaal 

 van V. callosa, dat in Leiden van Java, Borneo en de Philippijnen 

 aanwezig is, maakt het toch hoogst waarschijnlijk, dat alle tot nu 

 toe beschreven vormen van Vicarya tot een enkele soort behooren, 

 die in habitus en sculptuur zeer veranderlijk is. De opvatting van 

 Dollfus komt hiermede ook overeen ; want hij heeft V . callosa als 

 synoniem met V. Verneuili aangegeven. 



Het voornaamste kenmerk van Vicarya tegenover andere daarop 

 lijkende vormen bestaat in de spleet der buitenlip, die aan Pleuro- 

 torna herinnert. Daarvan toont het fossiel van Celebes niets; het 

 bezit slechts een breede en diepe bocht, die tot aan de knoopenreeks 

 naar boven reikt en waarvan de schrijver terecht zegt: „nettement 

 analogue a celui de Tympanotomus" . Inderdaad komt met dit ge- 

 slacht ook de sculptuur overeen : „qui est également celle de Tym- 

 panotomus" ; maar deze sculptuur is wederom geheel afwijkend van 

 die van het geslacht Vicarya. Want bij exemplaren van den laatstge- 

 noemden vorm, die ongeveer even groot zijn als de door Dollfüs 

 afgebeelde versteening, komen de knoopen op het jongere gedeelte 

 der schaal reeds veel meer uit en staar» ze veel verder van elkaar 

 verwijderd dan bij de versteening van Celebes. Dat geldt ook voor 

 de voorwerpen die Becker heeft afgebeeld 8 ) en die volgens den 

 schrijver: ,, sont plus voisins des nótres qu'aucun des autres tigurés". 

 Dat bij de versteening van Celebes de spiraalband ontbreekt, die 

 aan de insnijding der buitenlip beantwoordt, spreekt na het boven- 

 genoemde vanzelf. 



Evenmin als Vicarya tot Tympanotomus en tot het genoemde, 

 door Doij.füs afgebeelde fossiel van Celebes behoort, evenmin is het 

 een oligoceen geslacht. Het is bekend, dat de versteeningen, die door 

 d'Archiac beschreven zijn, uit verschillende lagen afkomstig en ten 

 onrechte met elkaar vereenigd waren ; daarom valt het moeilijk de 

 ouderdom van V. Verneuili met zekerheid op te geven. Men heeft 



!) 1. c. Vol. XX, blz. 57 pi. 7, fig. 5 (1S63). 



2 ) Essais de Paléoconchologie comparée VIII. blz. 164 (1909). 



s ) Un. States Geol. Survey 1901, Annual Report XXI Part. 3, bldz 624 en 

 625. — Het is den schrijver ontgaan, dat deze figuren geheel met door mij gepubli- 

 ceerde overeenkomen ; want Becker heeft hier een verhandeling van mij vertaald. 

 (Ueber tert. Foss. von den Philippinen; Sammlgn. Geol. R. Mus. Leiden 1, Bd. 5, 

 blz. 5'2. Daarin afbeeldingen op blz. 67 en 68). 



