173 



worden. Bij eene 0,5% oplossing was zelfs een klein gedeelte van 

 het groenblauw zichtbaar. In eene laag van 20 c.M. dikte bleken 

 voor de volgende oplossingen, de grenzen waartusschen het licht niet 

 merkbaar geabsorbeerd werd, ongeveer de volgende te zijn : 



Procentgehalte der Oplossing aan 

 anhydrisch zout: 



Grenzen voor het doorgelaten licht 

 {in A.E.) bij 20 c.M. laagdikte: 



10.96 



7000—5800 



3.79 



7000—5700 



2.75 



7000—5500 



1.97 



7000-5500 



1.09 



7000-5100 



0.55 



7000—4900 



0.50 



7000-4800 



Deze gegevens kunnen bij benadering een indruk geven van de 

 uitbreiding van het gebied der doorgelaten lichtstralen ; aan de zijde 

 van het rood is die uitbreiding wellicht tot ca. 7700 A.E. aanwezig, 

 maar kon door de gestelde grenzen der mikrometer-inrichting van 

 den monochromator niet meer nauwkeurig bepaald worden. 



Met behulp der zooeven genoemde zeven oplossingen, werd nu 

 het draaiingsvermogen voor de doorgelaten stralen bepaald, op analoge 

 wijze, als zulks vroeger geschiedde. 1 ) Het gedrag dezer, oranjerood 

 tot oranjegeel gekleurde oplossingen is allermerkwaardigst, zoodat 

 men bijv. bij het rechtsche zout, als men slechts genoegzaam gekon- 

 centreerde oplossingen (bijv. van 20%) bestudeert en daardoor alleen 

 licht van een bepaald spektraalgebied kan onderzoeken, tot de slot- 

 som zou kunnen komen, dat het //n/fodraaiend is. 



De onderstaande gegevens, welke bij de zeven oplossingen in ver- 

 schillende spectraalgebieden gewonnen werden, en die onder elkaar, 

 voorzoover dat kontroleerbaar was, behoorlijk overeenstemden, mogen, 

 te zamen met de grafische voorstelling in tig. 1, deze eigenaardig- 

 heden ten volle duidelijk maken. 2 ) De opgegeven waarden voor de 

 specifieke rotatie [«] zijn de gemiddelden van meestal drie of vier 

 verschillende gegevens, en zij zijn steeds berekend voor een gehalte 

 aan anhydrisch zout in 100 gewichtsdeelen der oplossing : 



!) F. M. Jaeger, deze Verslagen, 23. 1278, (1915). Proceed. 17. 1227 (1915). 

 s ) A. Weknek, loc. cit 1955. 



