178 



Hoekwaarden : 







Gemeten : 



Berekend 



y.p 



= (110) 



(111) = 



27 58 



28 4 



c' : ; 



= (001) 



(112) = 



43 59 



43 55 



c:p 



= (001) 



(111) = 



57 4 



57 10 



c:k 



= (001) 



: (112):= 



27 4 



26 56 



k:o 



= (112) 



(111) = 



15 10 



15 18 



b:k 



= (010) 



(112) = 



714 3 



71 56 



b:q 



= (010): 



(021) = 



25 4 



25 3i 



c'-.q 



= (001) 



(021) = 



67 41'/> 



67 42 



Eene duidelijke splijtbaarheid werd niet gevonden. 



De kristallen zijn dichroïtisch : op {110} voor trillingen, die 60° 

 met de ribbe m:(.i maken, oranjegeel; voor zulke loodrecht daarop, 

 roodoranje. 



Op (110) maakt eene uitdoovingsrichting een hoek van 31° met 

 de ribbe (i:m; het optisch assenvlak is bijna parallel aan de ribbe 

 (o : m. 



§ 4. Door omzetten van het racemisch zout in het overeenkomstige 

 strychnine-zout, en gefraktioneerde kristallisatie, werd het oxalaat 

 in zijne beide antipoden gesplitst. Het d-rhodium-zout levert n.1. een 

 moeilijker oplosbaar strychnine-zout, dan het /-zout. 



Door behandeling met joodkalium, kan al het strychnine als moei- 

 lijk oplosbaar strychnine-jodide worden afgesplitst, en kunnen aldus de 

 optisch aktieve kaliumzouten worden gewonnen. Het is niet gemakke- 

 lijk, het linksche zout aldus te winnen, aangezien er steeds strychnine- 

 d-oxalaat met het overeenkomstige /-oxalaat mee gaat, en de laatste 

 moederloogen dus, nevens het linksche zout, steeds het racemische 

 afzetten. Bovendien wordt de opbrengst door de hydrolyse van het 

 strychnine-zout bij het indampen der moederloog nog verminderd. 



Tenslotte werden echter van beide antipoden voldoende hoeveelheden 

 verkregen. De kristal lografische beschrijving dezer zouten volgt 

 hieronder. 



$ 5. II. RECHTSDRAAIEND KALirMRHODIUMOXALAAT (-(- 1H 2 0). 



Prachtige, somtijds verscheiden ccm. in volume metende kristallen, 

 sterk glanzend, bloedrood, en volkomen doorzichtig. Hun habitus is 

 met de omstandigheden der kristallisatie sterk wisselend; door de 

 talrijke en zeer grillige vervormingen, is de interpretatie der metingen 

 soms buitengewoon moeilijk. 



Enkele der meest voorkomende gedaanten zijn in fig. Sa — b af- 

 gebeeld. 



