185 



Geene duidelijke splijtbaarheid werd gevonden. Op {100} werden 

 e tsfig uurtjes waargenomen in den vorm van gelijkbeenige driehoeken; 

 hunne symmetrie is in overeenstemming met die der monoklien- 

 prismatische klasse. Opgemerkt kan worden, dat de kristallen slechts 

 zwak dichroïtisch zijn. Het optisch assenvlak is {010}, ééne optische 

 as is onder sterke helling met {100}, aan den rand van het gezichts- 

 veld waarneembaar. De geneigde dispersie is zwak, met q ^> v ; het 

 karakter der dubbel breking is negatief. 



§ 10. Racemisch Kalium-Iridium-Oxalaat (-)-4|i/ 2 Ö). 

 De verbinding werd verkregen door oplossen van verse h gepraecipi- 

 teerd iridiumhydroxyd : Ir [OH) z in oxaalzuur. Deze oplossing geschiedt 

 zeer langzaam, en alleen door gedurende 30 uren zoolang aan een terug- 

 vloeikoeler te koken, totdat de vloeistof een zuiver gele kleur heeft 

 aangenomen. Men neutraliseert dan met kalium-carbonaat, en laat 

 bij kamertemperatuur verdampen l ). Naast veel kaliumoxalaat, zetten 

 zich oranje-kleurige kristallen van het iridium-zout af, welke uitge- 

 zocht, gereinigd, en eenige malen uit water omgekristalliseerd worden. 

 Uit water kristalliseert het zout in fraaie, oranje kristallen, die 

 zeer glanzend zijn en goede metingen mogelijk maken. 



Triklien-pinakoïdaal. 

 a: b: C = 1,0771 : 1: 1,0405; 

 A= 93°22±'. a— 98 38|'. 



jB = 101°36£'. £ = 104° 3'. 



C= 67° 27'. y= 66° 



Waargenomen vormen : m = 

 voorheerschend, veel breeder 

 f x = {lT0{, en h = {010} ; de verti- 

 kaalzone vertoont nogal eens slinge- 

 ringen der hoekwaarden, en meer- 

 voudige reflexen; c = {001}, smaller 

 dan ji, doch sterk glanzend; o = 

 {111}, iets breeder dan e, en io ={111}, 

 veel breeder dan o, en alle drie vormen uitstekende spiegelbeelden 

 leverend; §'={112}, groot en sterk glanzend. De habitus is afgeplat 

 volgens m; meestal zijn de aldus gevormde plaatvormige kristallen 

 vrij dik. 



9è'. 



110} 



dan 



Fig. 7. 

 Racemisch Kalium-Iridium-Oxalaat. 



') Verg. C. Gialdini, Rend. Acad. Line. Roma (5«). 16. II. 551. (1907); de 

 kristallen werden gemeten door F. Zambonini, zie Zeits. f. Kryst. u. Min. 47. &2\ 

 (1910); die ook hunne isomorfie met de overeenkomstige r/iOcZmm-verbinding vast- 

 stelde. Echter geeft hij eene andere opstelling aan de kristal-individuen dan de 



hier aangenomene. 



