246 



suiker-bepaling wees op de aanwezigheid van hoogstens 60 milligram 

 invertsuiker per 100 cM 3 . Indien men de vloeistof van N° 6 (Vla) 

 na 24 uur gedurende eenigen tijd kookt, wordt dit reductievermogen 

 ten opzichte van „FEHi,iNG"-proef vocht sterker. Koken met een extra 

 hoeveelheid slei'k zoutzuur geeft natuurlijk eene vloeistof, die na 

 alkalisch maken met NaOH ,,FEHi,iNG"-proef vocht sterk reduceert. 



Uit tabel VI b volgt, dat 500 milligr. en 640 milligr. aniline de 

 werking van resp. ± 5 cM 3 . en 7 cM 3 . normaal zoutzuur opheffen, 

 hetgeen er op wijst, dat aniline in zure oplossing als éénzurige 

 base werkzaam is. 



Uit tabel VI c blijkt ten sloite, dat 0,494 Gr. pyridine ± 6 cM 8 

 normaal zoutzuur compenseert en in zure oplossing dus ongeveer 

 als éénzurige base werkt. 



Bij de in het voorgaande vermelde verbindingen blijkt, dat het 

 basisch en zuur karakter in overeenstemming te brengen is met de 

 conslitutieformule, die . men tegenwoordig voor deze verbindingen 

 aanneemt. 



Waar dit niet het geval mocht zijn, kan de hier gevolgde methode 

 van onderzoek wellicht bijdragen tot verbetering dezer formules 1 ). 

 Overigens treft ons, waar het hier in het algemeen als zwakke 

 zuren eti basen bekend staande verbindingen geldt, de krachtig 

 neutraliseerende werking dezer verbindingen ten opzichte van zout- 

 zuur eenerzijds, natriumhydroxide anderzijds. 



Van deze afstomping van een sterke basis door stoffen met in 

 waterige oplossing slechts zwak zuur karakter en omgekeerd van 

 de neutraliseering van een zwak zuur door zwakke bases kan 

 vermoedelijk meer gebruik gemaakt worden dan tot nog toe het 

 geval was. 



Men heeft toch zoowel bij onderzoekingen in het laboratorium 

 als bij technische processen dikwijls te kampen met het ontstaan 

 van sterke bases of zuren, waarvan men de ongewenschte werking 

 door systematische toevoeging van doeltreffende amphoteren of zwakke 

 electrolyten zou kunnen tegengaan. 



Dordrecht, Juni 1917. 



x ) Een eerste voorbeeld hiervan zagen we reeds in de vorige mededeeling bij 

 het betaïne. 



