272 



Nu weten wij, dat waterstofontwikkeling optreedt, wanneer de 

 electronen zich vereenigen met de waterstof-ionen tot waterstof- 

 moleculen. Deze electronen zouden dan echter onttrokken moeten 

 worden aan het metaalevenwicht, dus hier aan het nikkelevenwicht, 

 waardoor dit evenwicht wordt verstoord. Indien nikkel zich normaal 

 gedroeg, zou deze verstoring weer onmiddellijk worden hersteld en 

 het is gemakkelijk in te zien, op welke wijze dan die verstoring 

 zou worden opgeheven. 



Dit kan niet geschieden door de reactie : 



Ni L -^NÏ L +W L 



want, daar de concentratie (Nil) zéér klein is, is dit een reactie, 

 die per secunde slechts uiterst weinig iVï-ionen en electronen leveren 

 kan. Wat er dus zou moeten gebeuren is dit : de electronen en 

 nikkelionen uit het metaal zouden in oplossing moeten gaan en in 

 het metaal zou de reactie : 



Ni 8 -+ Nis + 208 

 moeten verloopen. 



De potentiaalsprong tijdens de waterstofontwikkeling zou in dit 

 geval uitsluitend bepaald worden door de momenteel heerschende 

 iVi-ionen concentratie. 



Het metaal nikkel gedraagt zich echter geheel anders. 



Nikkel is, zooals reeds werd opgemerkt, buitengewoon traag, 

 d. w. z het stelt zich langzaam in innerlijk evenwicht en daarbij 

 komt nog, dat de waterstof, die voor een gering bedrag in het 

 nikkel oplost de innerlijke even wichtsinstelling sterk vertraagt. 



Nu kunnen wij ons het verschijnsel zoo voorstellen, dac wanneer 

 electronen, tengevolge van de reactie: 



2H' + 20->H t 



aan de oplossing zijn onttrokken, en tengevolge daarvan ionen en 

 electronen uit het metaal in oplossing zijn gegaan, de verstoring van 

 het innerlijk evenwicht niet meer wordt opgeheven en de potentiaal- 

 sprong iVf-electrolyt daardoor minder negatief geworden is. 



Bij nikkel, dat zoo buitengewoon traag is onder invloed van den 

 opgelosten negatieven katalysator, waterstof, ligt het vermoeden voor 

 de^hand, dat dit proces kan doorgaan, totdat de electronen-concen- 

 tratie van het nikkelevenwicht in den electrolyt gelijk is geworden 

 aan die van bet waterstofevenwicht. 



Het spreekt vanzelf dat hier ondersteld is, dat de electrolyt vol- 

 komen vrij is van zuurstof en dat genoemd resultaat te verwachten 

 is, wanneer wij b.v. in het luchtledig of in een waterstofatmosfeer 



