275 



doorheen gebracht waren twee nikkelelectroden [zeer zuiver Ni-draad 

 van „Kahlbaum" 3 mm. dik, met lak in glazen buis bevestigd], een 

 geplatineerde Platina electrode, die even voor de meting in de vloei- 

 stof kon worden gedompeld, een hevel, die met de calomeleleetrode 

 in verbinding stond en een toe- en afvoerbuis voor de waterstof. In 

 de middelste tubus was een roerder met kwikafsluiting geplaatst om 

 zoo noodig te kunnen roeren. Zeer zuivere waterstof, die verkregen 

 werd door de waterstof uit een cylinder, of uit een electrolytiseh 

 waterstof-toestel (met nikkel-eleetroden) dooi' een glazen buis met 

 Pt-asbest te leiden, die in een oven tot ± 500° werd verhit, en 

 vervolgens door tw T ee geblazen wasehflesschen, met een suspensie 

 van Fe(OH) 2 ., te voeren, werd aanvankelijk door, en later over de 

 NiS0 4 oplossing geleid, terwijl van lijd tot tijd de potentiaalsprongen 

 van de verschillende electroden werden gemeten. 

 Het resultaat was: 



Ni — 0.640 V j electrolyt 2,5 n NiSO, ; potentiaal 

 Pt — 640 V \ t. o. v. 1 n calomel-electrode. 



Daar de evenwichts -potentiaal van Ni, zooaU volgt uit berekening 

 van Wilsmore 1 ). en bepalingen van Schoch 2 ), alsook uit later te ver- 

 melden, door ons gedane bepalingen, ligt bij ± — 0,48 V, t. o. v. In. 

 calomeleleetrode is de boven gevonden nikkel- potentiaal niet de even- 

 wichts- potentiaal, maar de potentiaal van een oppervlakkig in de 

 onedele richting, verstoorden toestand. We zien hier dat liet nikkel 

 denzelfden potentiaal heeft aangenomen als de H 2 -electrode, hetgeen met 

 de boven gegeven theoretische afleiding in overeenstemming is. 



Nemen wij oplossingen van NiS0 4 met toenemende H-ionen-con- 

 centratie, door telkens meer H 2 S0 4 toe te voeren, dan zien we dat 

 gelijkheid ook bij andere waarden van de H-ionen concentratie blijft 

 bestaan : 



Ni 



Pt 



0.640 V 



— 0.640 V 



0.517 „ 



- 0.517 „ 



0.350 „ 



— 0.348 „ 



Bij meting in een waterstof-atmosfeer is dr gevonden Ni-potentiaal 

 dus geheel afhankelijk van de H-ionen concentratie, en steeds gelijk 

 aan den H 2 -poientiaal. 



Voordat wij verder gaan willen wij even vooruit grijpen on roods 



!) Z. phys. Cliem 35 [1900] 291. 

 2 ) Amer. Ghem. J. 41 [1909] 208. 



li> 

 Verslagen der Afdeehng Natuurk. Dl. XXVI. A ü . 1917/18. 



