283 



1 2 



«-suiker -j- H 2 ^ hydraat ^ ^-suiker -|- H 2 

 groote rotatie kleine rotatie. 



Het evenwicht 1 stelt zich met groote snelheid in, terwijl het 

 evenwicht 2 dit langzaam doet, zoodat in het tweede evenwichts- 

 proces de mutarotatie gelegen is. 



2. Experimenteel gedeelte. 



a. Onderzoek omtrent de stabiliteit der optredende vaste phasen ; 

 bepaling van het transformatie punt Hydraat — ft- anhydride -{-oplossing . 



Zoo was de stand van zaken, toen wij ons onderzoek van de 

 melksuiker begonnen, welk onderzoek groote bekoring had, omdat 

 hier een zéér langzame innerlijke evenwichtsinstelling optrad, waar- 

 door de mogelijkheid bestond een en ander omtrent het verband 

 tusschen het pseudostelsel en het innerlijke evenwichtsstelsel te weten 

 te komen. 



In de eerste plaats diende nagegaan te worden hoe het stond met 

 de stabiliteit van de vaste phasen, hydraat, pf-anhydride en «-anhydride 

 in het- stelsel water-melksuiker. Uit de bereidingswijze en het onder- 

 zoek van Hudson blijkt duidelijk, dat het hydraat beneden 93° stabiel 

 is; en het p?-anhydride zoowel als het «-anhydride gaf' dan ook 

 beneden 93° in contact met water steeds het hydraat. 



Verder blijkt ook alweer, zoowel uit de bereidingswijze als uit 

 het onderzoek van Hudson, dat boven 93°, p?- anhydride de stabiele 

 vaste phase is; het hydraat gaf dan ook boven deze temperatuur in 

 contact met de verzadigde oplossing het p?-anhydride, en het «-anhy- 

 dride gaf onder deze omstandigheden steeds de (5-modificatie. 



Hieruit volgde dus, dat de a-vorm niet alleen beneden 93° maai 1 

 ook daarboven metastabiel is. 



De vraag was nu of er bij hoogere temperaturen een overgangs- 

 punt bestaat tusschen de «- en p?-modificatie. Daartoe werd eerst de 

 eindoplosbaarheid nagegaan van 93° tot 200°, zoowel uitgaande van 

 de p?- als van de «-modificatie. 



Het resultaat was dat de «-vorm zich steeds zichtbaar omzette in 

 den p?-vorm en dat de gevonden punten dan ook zonder onderscheid 

 lagen op de oplosbaarheidslijn van de /J-modificatie. 



Deze bepalingen konden nu in aansluiting worden gebracht mei 

 de resultaten van Hudson, omtrent hel hydraat. zooals de V..r- 

 figuren i en 2 aangeven. 



