286 



b. Het hydraat is een hydraat van de a-modificatie. 



Met dit alles was het probleem door de melksuiker geboden nog 

 lang niet opgelost, want er deed zich bij het hydraat nog een andere 

 hoogst merkwaardige bijzonderheid voor, die, voor zoover ons bekend 

 is, nog nooit bij een ander hydraat is geconstateerd, ofschoon het 

 waarschijnlijk is dat zij meer zal voorkomen. 



Het bleek ons n.1. dat het hydraat in drogen toestand op 125° 

 verhit steeds de «-modificatie geeft, terwijl bij aanwezigheid van de 

 verzadigde oplossing het hydraat bij dezelfde temperatuur steeds in 

 de ^-modificatie overgaat. 



Om dit interessante verschijnsel nader te bestudeeren werd het 

 hydraat bij temperaturen tusschen 65° en 200°, in het luchtledig, 

 in verbinding gebracht met een vat met sterk zwavelzuur van 

 gewone temperatuur. Bij al deze proeven bleek dat het hydraat 

 uitsluitend overging in het «-anhydride en dit gebeurde zoowel 

 beneden als boven 93,5°. 



Dit resultaat stelt ons nu in staat, zooals wij direct zullen zien, 

 het melksuikerprobleem van uit een ander standpunt te bekijken, 

 waarbij alle tot heden in het systeem water-melksuiker waargenomen 

 verschijnselen op eenvoudige wijze kunnen worden verklaard. 



Hudson nam reeds aan de transformatie 



hydraat ^ (3 -f H 3 0. 



Hierin ligt natuurlijk de verwachting uitgesproken, dat het hydraat 

 een hydraat is van de p-modificatie. 



Nu neemt Hüdson verder aan, dat het water in het hydraat ge- 

 bonden is op deze wijze 



/OH 

 -C-OH 

 \H 

 waaruit zou volgen dat het hydraat met hetzelfde recht een hydraat 

 van de ^-modificatie als een hydraat van de /3-modificatie zou kunnen 

 worden genoemd, omdat het stereochemische verschil in het eindkool- 

 stofatoom, dat hij bij de «- en /?- modificaties aannam x ) n.1. 

 H-C— OH en HO— C— H 



A A 



in de structuur-formule voor het hydraat volkomen verdwenen is. 

 Wanneer dit zoo was, zou het hydraat noch «- noch /?-hydraat zijn, 

 en dan zou het ook absoluut niet zijn in te zien, waarom het droge 

 hydraat steeds «-anhydride geeft, ook boven 93°, terwijl het vochtige 

 hydraat boven 93° overgaat in 0-anhydride. 



l ) J. Amer. Chem. Soc. 31 66 (1909). 



