295 



4. In verband met verschillende bezwaren, die tegen de bereke- 

 ning van Schuster, zoowel als van Fritsche, aan te voeren zijn, 

 kwam het ons wenschelijk voor, het dagelijksch variatieveld opnieuw 

 te analyseeren en in een uit- en inwendig gedeelte te scheiden 1 ). 



De notatie is dezelfde als die van Steiner In plaats van de schrijf- 

 wijze die Fritsche gebruikte in navolging van Gauss, waarbij 



y n = oo 



— = 2 P n 



R n— 1 



m=n 



P n = 2 (q cos m X -4- h sin m X) P , 



m=l 



X de geografische lengte, F" den potentiaal, R den aardstraal voorstelt, 

 terwijl de functies P n van de bolfuncties slechts door een getallen- 

 factor verschillen, wordt gesteld: 



a m (cos m X -\- e m ) voor het uitwendige veld 



g m cos m ). -f- h m sin m X 



\A m (cos m X + (f -\- «)'«) ,, ,, inwendige veld. 



5. In Tab. III stellen c = — en « voor eiken term de ampli- 



a 



tudeverhouding en het phaseverschil voor tusschen de deelen die 

 aan het in- en uitwendige veld toegeschreven moeten worden. 



In de eerste kolom staan de waarden berekend voor twee gren- 

 zen van q, den spec. weerstand van de aarde, in de derde kolom 

 de uitkomsten van Fritsche's eerste berekening, in de vierde die 

 uit zijn laatste publicatie afgeleid. (De l e en 3 e kolom zijn ter ver- 

 gelijking van Steiner overgenomen). 



Een vergelijking der cijfers doet zien, dat de nieuw berekende 

 regelmatiger zijn dan die van Fritsche, wat vooral uitkomt in de 

 overeenkomst tusschen zomer en winter. 



Behalve bij P\, P\ en P a 4 ligt de verhouding c tusschen de uit 

 de theorie berekende grenzen, evenwel dichter bij de kleinste q. 



Het phaseverschil u is voor de eerste 4 termen negatief, voor de 

 andere positief; alle zijn kleiner dan die welke uit de theorie vol- 

 gen, maar naderen tot de grens, die bij den kleinsten weerstand 

 behoort. 



De regelmatigheden in de termen van hoogere orde. pleiten vóór 

 het denkbeeld van Schuster, doch het feit, dat de voornaamste 



l ) Enkele bijzonderheden omtrent dit onderzoek, dat binnenkort in een proef- 

 schrift meer uitvoerig behandeld zal worden, vindt men in de volgende mededeeling 

 pag. 297. Voor den potentiaal waarvan een deel der horizontale krachten af te 

 leiden is werd {(ji x f ^«) genomen, 



