308 



8 X 

 waarin w = — — is (zie boven). Dit geeft : 



r 27 R & 



2410 X 13,9. 10-4 33500 



a k > = 10-4 — 462,5 .10-* 



^ 72,44 72,44 | 



2700X14,5.10-* 39150 

 f ak \ Cl ! = — 10-4 — 546 3 . 1 -4 



^ 71,67 71,67 



waaruit men vindt: 



[/a k > 21,5 of > 23,4 . 1 0-2 ( bv. ]/a k = 21,7 a 23,6 . 10-«) . 

 Voor pjc volgt dan onmiddellijk ui-t (daar 8 : R = 8 X 273.1 

 = 2185 is) 



^ Tic 

 Pk 2185 X h 

 de waarde 



2410 2410 



Pit = = = 777 atm. 



1 2185X142.10-5 3,103 



2700 2700 



of Pk = = = 835 , 



r * 2185 X 148.10- 5 3,234 



waaunit log 10 pk = 2,890 a 2,922 volgt, hetgeen wij noodig zouden 

 hebben, indien van Lithium een reeks dampdrukken boven het 

 smeltpunt bekend ware. Maar van dit exceptioneele element is letter- 

 lijk niets anders bekend dan het smeltpunt en de dichtheid bij 15° C. 

 Zelfs niet het kookpunt of de dichtheid bij het smeltpunt. En nog 

 minder de uitzettingscoëfficient in vasten of vloeibaren toestand. 



3. Natrium. Hier krijgen wij meer vasten grond onder de voeten. 

 Het smeltpunt ligt bij 97°,5 C. — 370°,6 abs. Het kookpunt volgens 

 Heycock en Lamplough (1912) bij 882°,9 C. = 1156° abs. (Ruff en 

 Johannsen gaven in 1905 877°, 5 C. aan). De kritische temperatuur ligt 

 dus in de nabijheid van 370,6 X 5 1 /, = 1977, resp. 1156 X 1,7 = 1965, 

 gemiddeld 1970° abs. ; of, als laagste grens, in die van 370,6 X 4 a / 8 = 

 = 1729, resp. 1156 X 1,5 = 1731, gemiddeld 1730° abs. Wij voeren 

 de berekeningen wederom bij deze twee temperaturen uit. 



Met \/Tk = 44,38 a 41,59 vindt men uit onze formule (zie bij 

 Lithium) 2y = 2,686 a 2,580, gevende y = 1 ,34 a 1,29. Voor y : (1 +y) 

 vindt men dan verder 0,573 a 0,563, dus voor y 2 :(l+y) 3 de 

 waarden 0,329 a 0,317, zoodat de factor X = 0,910 5 a 0,919 wordt, 

 en ip = 73,67 a 74,38. 



Voor de dichtheid bij het smeltpunt 97°,6 is door Vicentini en 

 Omodei (1888) gevonden 0,9287 (vloeibaar), zoodat B kan worden 

 berekend uit 



